Αυτό και αν είναι μία μοναδική περίσταση, καθώς βρεθήκαμε προσκεκλημένοι της Ferrari, στην παγκόσμια παρουσίαση της Amalfi Spider, η οποία έγινε στα δικά μας πάτρια εδάφη.
Συνέβη και αυτό. Η Ferrari επέλεξε την χώρα μας, για την παγκόσμια οδηγική παρουσίαση, της νέας ανοικτής δημιουργίας της, της Amalfi Spider. Μία νέα εποχή έχει ξεκινήσει, κάτι που σηματοδοτείται και από το νέο καθεστώς εκπροσώπησης (όχι φυσικά σε ότι αφορά την Genesis, αλλά τις νέες εγκαταστάσεις) του Ιταλικού εργοστασίου στην χώρα μας.
Οτιδήποτε σχετικό με την Ferrari, εμπεριέχει παράγοντες και μεταβλητές που χρειάζονται επεξήγηση, με δεδομένο το status και το κόστος. Αρχικά είναι η λογική της γκάμας, η οποία ξεκινάει από σπορ αυτοκίνητα, όπως η Amalfi και η 12Cilindri και συνεχίζεται με τα λεγόμενα pilot cars, όπως τα κεντρομήχανα 296 και 849 Testarossa, καταλήγοντας σε ειδικές περιπτώσεις περιορισμένης παραγωγής, όπως η SF90, η Daytona SP3 και η F80. Κάπου εκεί ανάμεσα στριμώχτηκε και ένα τετράπορτο SUV, η περιβόητη Purosangue, που σίγουρα θα προκαλούσε σχιζοφρενικά επεισόδια στον εμβληματικό πατριάρχη του Cavallino Rampante (δημοσιογράφος: Σωτήρης Τσαντίλης).
Η Amalfi λοιπόν είναι κάτι σαν εισαγωγή στον κόσμο της Ferrari, χωρίς να μπορείς να χρησιμοποιήσεις προσδιορισμούς, τύπου base ή baby. Ήρθε να αντικαταστήσει τη Roma, η οποία με την σειρά της αποτελεί συνεχιστή των σύγχρονων California και Portofino, GTC 4Lusso και FF. Ενώ αν θέλει κανείς να πάει ακόμα πιο πίσω στο χρόνο, τότε θα περάσουν εμπρός του ξεχωριστά μοντέλα όπως η 612 Scaglietti, η 456, η 365 GT, η 330 GT, μέχρι την 250 GT των 60’s, μιλώντας πάντα για 2+2 GT μοντέλα.
The form of beauty
Επιστροφή στο σήμερα και στην Amalfi Spider, η οποία αντικαθιστά την αντίστοιχη έκδοση της Roma και θα βρει απέναντι της λίγους, αλλά σπουδαίους ανταγωνιστές, όπως: Aston Martin Vantage, Porsche 911 Turbo, AMG GT ή ακόμα και Bentley Continental GT. Πέρα από το πορτοφόλι και τις απόψεις των υποψηφίων αγοραστών, καθοριστικό ρόλο παίζει η εικόνα. Σχεδιασμένη από το Ferrari Design Studio υπό τη διεύθυνση του Flavio Manzoni, η Amalfi Spider ενσαρκώνει μία αφαιρετική κομψότητα, που τονίζει τις καθαρές επιφάνειες με τις διακριτικές καμπύλες.
Το γείσο στο καπό τονίζει την στενόμακρη μπάρα που ενώνει τα φώτα και ουσιαστικά αντικατέστησε την δικτυωτή μάσκα της Roma. Το σκούρο δικτυωτό πλέγμα καλύπτει όλο το κατώτερο τμήμα, ενώ στο πίσω μέρος ο νέος διαχύτης οριοθετείται από τις διπλές απολήξεις της εξάτμισης. Οι Ιταλοί τροποποίησαν τη διάταξη του σιγαστήρα ώστε να πληροί τους αυστηρούς κανονισμούς θορύβου χωρίς όπως λένε, να διακυβεύεται ο χαρακτηριστικός ήχος του αυτοκινήτου.
Γι’ αυτό και το πίσω καπό εκτείνεται πλέον πιο ψηλά σε σχέση με την κλειστή Amalfi. Έχει διατηρηθεί η ενεργή πίσω αεροτομή που ρυθμίζεται σε τρεις θέσεις. Στην ενδιάμεση έχει κλίση 20 μοιρών, ενώ στην υψηλότερη θέση, φτάνει στις 50 μοίρες, προσφέροντας επιπλέον 110 κιλά κάθετης δύναμης στα 250 χλμ./ώρα, με την αεροδυναμική να επιβαρύνεται μόλις κατά 4%..
Η οροφή μπορεί να κλείσει ή να ανοίξει σε μόλις 13,5 δλ. κάτι που μπορεί να γίνει ακόμα και εν κινήσει με ταχύτητες έως και τα 60 χλμ./ώρα. Η υφασμάτινη Ζ fold οροφή, αποτελείται από πέντε στρώματα διαφορετικού πάχους για την καλύτερη δυνατή ηχομόνωση, ενώ είναι διαθέσιμη σε τέσσερα χρώματα και δύο τεχνικά υφάσματα, όπως το νέο Tecnico Ottanio.
Ιδιαίτερη προσοχή έχει δοθεί στον τρόπο αναδίπλωσης της οροφής, ώστε να περιορίζεται όσο το δυνατόν το χωροταξικό κόστος στον χώρο αποσκευών (ο οποίος φτάνει τα 172 λτ. όταν είναι ανοιχτή, έναντι της μέγιστης τιμής των 255 λτ.).
Ακόμα και η ίδια η εταιρεία πάντως αρκείται να περιγράψει την Amalfi Spider, ως 2+2. Πίσω χωράνε μόνο μικρά παιδιά και αυτά μόνο για μικρές αποστάσεις, όπου η πλάτη ανασηκώνεται ηλεκτρικά (μετά πρέπει να την κλείσεις με το χέρι), εκτελώντας χρέη ανεμοθραύστη, περιορίζοντας όπως αποδείχθηκε, τους στροβιλισμούς του αέρα στις πλάτες των επιβατών.
Ο σχεδιασμός του εσωτερικού ακολουθεί την dual cockpit λογική της μάρκας. Έτσι, υπάρχει ψηφιακός πίνακας οργάνων 15,6 ιντσών, κεντρική οθόνη infotainment 10,25 ιντσών και ξεχωριστή οθόνη 8,8 ιντσών στο δεξί cockpit για τον συνοδηγό.
Η διάταξη εκτείνεται από τα μπροστινά καθίσματα σε όλο το ταμπλό και τα πάνελ των θυρών, καταλήγοντας απρόσκοπτα στο σημείο αλληλεπίδρασης μεταξύ οδηγού και συνοδηγού. Αυτό το σημείο δεν είναι άλλο από την οριζόντια οθόνη πολυμέσων και την επίπεδη κεντρική κονσόλα από αλουμίνιο.
Η απλοποιημένη προσέγγιση, ελαχιστοποιεί τους διακόπτες και αφήνει χώρο μόνο για το σήμα της εταιρείας και τους διακόπτες του κιβωτίου, σε έναν σχηματισμό που παραπέμπει στο περίφημο «χτένι» (το οποίο πια μπορείς να το βρεις μόνο στην 12Cilindri).
Αντίθετα, το τιμόνι είναι αρκετά βαρυφορτωμένο. Προκειμένου να απελευθερωθούν τα πανέμορφα paddles αλλαγής σχέσεων από οποιαδήποτε «παρεμβολή», όλοι οι διακόπτες έχουν μεταφερθεί γύρω από τα μπράτσα του τιμονιού.
Όλα τα βλέμματα πέφτουν επάνω στο κόκκινο κουμπί για την εκκίνηση του κινητήρα φέρνοντας στο νου εκείνο το πρώτο start button που είχαμε δει για πρώτη φορά στην F430, κάτι που ισχύει και για το περίφημο manettino (τον κόκκινο περιστροφικό διακόπτη για την επιλογή των προγραμμάτων οδήγησης), στην άλλη πλευρά του τιμονιού.
Η υλοποίηση της Amalfi Spider
Η Amalfi ανήκει στην κατηγορία των GT μοντέλων με τον κινητήρα εμπρός. Για να ακριβολογούμε πάντως, έχει τραβηχθεί όσο το δυνατόν πιο πίσω από τον εμπρός άξονα, ενώ την transaxle αρχιτεκτονική συμπληρώνει το κιβώτιο που βρίσκεται πίσω, διαμορφώνοντας μία κατανομή βάρους 48/52.
Κάτω από το καπό, βρίσκεται ο περίφημος V8 της οικογένειας F154. Το twin-turbo μοτέρ των 3,9 λίτρων, αποδίδει 640 ίππους και 760 Nm ροπής, επιτρέποντας στην Amalfi Spider να ολοκληρώσει τα 0-100 χλμ./ώρα σε 3,3 δλ. και τα 0-200 χλμ./ώρα σε 9,0 δλ.
Καθοριστική είναι η συμβολή ενός προηγμένου συστήματος διαχείρισης των τούρμπο, το οποίο επιτρέπει τον ανεξάρτητο έλεγχο της ταχύτητας περιστροφής των δύο twin scroll υπερσυμπιεστών με ειδική βαθμονόμηση και αύξηση της μέγιστης ταχύτητας της φτερωτής έως τις 171.000 στροφές ανά λεπτό.
Έτσι, παρά το «καπέλο» των 80 περίπου κιλών της Ferrari Amalfi Spider, η εταιρεία ανακοινώνει ταυτόσημες επιδόσεις με την κουπέ αδελφή της. Η τελική ταχύτητα ανέρχεται στα 320 χλμ./ώρα και ο κινητήρας συνοδεύεται από ένα κιβώτιο διπλού συμπλέκτη F1 DCT 8 σχέσεων, το οποίο μάλιστα έχει μικρότερο βάρος, καθώς έρχεται κατευθείαν από την SF90 Stradale.
Ένας από τους σημαντικότερους τεχνικούς νεωτερισμούς της Amalfi, είναι η εισαγωγή του brake-by-wire συστήματος φρένων, όπου φυσικά υπάρχει εφεδρικό σύστημα σε περίπτωση κάποιας αστοχίας. Το σύστημα ABS Evo, το οποίο παρουσιάστηκε για πρώτη φορά στην 296 GTB και αναπτύχθηκε περαιτέρω για τη Ferrari Purosangue και τη Ferrari 12Cilindri, έχει προσαρμοστεί ώστε να εξασφαλίζει βέλτιστη απόδοση σε όλες τις επιφάνειες και σε όλα τα προγράμματα οδήγησης.
Χρησιμοποιεί δεδομένα από τον αισθητήρα 6D για να εκτιμήσει με ακρίβεια την ταχύτητα του οχήματος και να καθορίσει τη βέλτιστη ολίσθηση για κάθε τροχό αποτελώντας ένα τμήμα του διαχειριστικού συστήματος Side Slip Control (SSC) 6.1.
Εντός έδρας
Ο κύκλος Φυλή, Δάφνη, Ερυθρές μας είναι πολύ οικείος, όντας ένα ιδανικό πεδίο στο οποίο έχουμε βρεθεί αμέτρητες φορές για οδήγηση και φωτογράφιση. Με ορμητήριο λοιπόν τους Αγίους Θεοδώρους, βρεθήκαμε στο παρκινγκ του ξενοδοχείου, να αναρωτιόμαστε τι χρώμα θα μας τύχει για να φαίνεται καλύτερα στις φωτογραφίες.
Μπορεί οι εργοστασιακές επιλογές και οι δυνατότητες εξατομίκευσης να είναι μεγάλες όμως και τα οκτώ διαθέσιμα αυτοκίνητα «φορούσαν» αυτή την νέα πορτοκαλοκόκκινη απόχρωση Rosso Tramonto του λανσαρίσματος. Μπορεί να μην είναι η κλασσική ερυθρόαιμη εικόνα μιας Ferrari, είναι όμως αρκούντως ιδιαίτερη για να τονίσει την καλλίγραμμη σιλουέτα της Amalfi Spider, όπου το ταπεινότερο στοιχείο της εμφάνισης είναι δίχως άλλο οι κλασικές 20 ιντσών ζάντες με τα πέντε μπράτσα.
Το ευχάριστο νέο είναι ότι δεν θα έχουμε κάποιον συνοδηγό μαζί μας, κάτι που σημαίνει περισσότερη ώρα οδήγησης για εμάς. Μετά λοιπόν από μία σύντομη ενημέρωση από τους υπεύθυνους της εκδήλωσης, βρισκόμαστε στην εθνική οδό με κατεύθυνση προς Ελευσίνα.
Η πρωινή καλοκαιρινή κίνηση εισόδου στο λεκανοπέδιο δεν αφήνει περιθώρια για υπερβολές, η (κλειστή φυσικά) οροφή διατηρεί χαμηλά το επίπεδο θορύβου (λέγεται ότι είναι εφάμιλη με τα μεταλικά hardtop των California και Portofino) και έτσι προχωρώντας, αντιλαμβάνεσαι ότι δεν είναι λίγοι εκείνοι που κάνουν στην άκρη για να επεξεργαστούν την Amalfi η οποία με το πλάτος της, γεμίζει τους εσωτερικούς τους καθρέπτες.
Σύμφωνα με την φιλοσοφία της εταιρείας, το εργοστασιακό navigation είναι περιττό, οπότε τον λόγο έχει μία εφαρμογή μέσω smartphone, που προβάλλεται στην οθόνη χαμηλά στην κονσόλα, με τα παιδαριώδη γραφικά να μην είναι ότι πιο ευκρινές έχουμε συναντήσει.
Η εθνική οδός δίνει την θέση της στην Αττική οδό για λίγο, αφού βγαίνουμε στην έξοδο Φυλής. Δεν υπάρχει ο συνήθης πρωινός συνωστισμός στις ταβέρνες και αφού ανοίγουμε επιτέλους την οροφή, πολύ γρήγορα βρισκόμαστε να ανηφορίζουμε μετά το μοναστήρι.
Στην αρχή πάμε φυλαγμένα γιατί το πλάτος της Amalfi που αγγίζει τα 2 μέτρα, δεν συμβαδίζει απόλυτα με τον στενό δρόμο και την πιθανότητα ενός αντίθετα διερχόμενου οχήματος. Σιγά σιγά ξεθαρρεύεις, ανεβάζοντας ρυθμό, απελευθερώνοντας σταδιακά την δύναμη των 640 ίππων, κάτι που συνεπάγεται μία αναλογία 2,42 κιλών/ ίππο. Αρκεί να σκεφθεί κανείς ότι πρίς από δύο δεκαετίες, ο V12 της εμβληματικής Enzo του 1,5 τόνου, απέδιδε μόλις 20 ίππους παραπάνω.
Καθώς οι σ.α.λ. ανεβαίνουν, μάταια προσπαθείς να διαπιστώσεις πότε μπαίνουν για τα καλά στο παιχνίδι οι τουρμπίνες, σε σημείο που να ορκίζεσαι ότι μάλλον πρόκειται για ατμοσφαιρικό V8, που αποδίδει πολύ γραμμικά μέχρι και τις 7.400 σ.α.λ. μόλις 200 σ.α.λ. δηλαδή, πριν ενεργοποιηθεί ο κόφτης. Μπορεί άλλα μοντέλα της Ferrari να έχουν εξηλεκτριστεί σε μικρότερο ή μεγαλύτερο βαθμό, όμως ο V8 της Amalfi είναι πλήρως εξαγνισμένος από ηλεκτρικά «δαιμόνια».
Σε αυτό συνηγορεί και ο ήχος, χωρίς τεχνητές υπερβολές ή σκασίματα, τον οποίο σίγουρα μπορείς να απολαύσεις καλύτερα στην spider, παρά στην coupe Amalfi. Ίσως πάντως στο πρόγραμμα race, να ήταν καλοδεχούμενος ένας διακόπτης που θα ενεργοποιούσε κάποιο πτερύγιο μέσα στο καζανάκι της εξάτμισης, απελευθερώνοντας περισσότερες «θερμικές» συγχορδίες.
Το εξαιρετικό κιβώτιο, στην αυτόματη λειτουργία έχει την τάση να προτιμάει όσο το δυνατόν μεγαλύτερες σχέσεις όντας ιδανικό στην καθημερινότητα, αλλά στην δική μας περίπτωση, η χειροκίνητη λειτουργία (χωρίς φυσικά αυτόματες αλλαγές στον κόφτη) είναι αυτή που ταιριάζει γάντι.
Κάθεσαι ιδανικά στο πολυρυθμιζόμενο μπάκετ, αντικρίζοντας στο ύψος των ματιών, τα shift lights στο επάνω μέρος του κάθετου τιμονιού. Περιστρέφοντας το Manettino μπορείς να επιλέξεις ένα από τα πέντε διαθέσιμα προγράμματα (Wet, Comfort, Sport, Race, ESC-Off), που ελέγχουν το επίπεδο παρέμβασης διαφόρων συστημάτων, όπως το F1-Trac, η μεταβαλλόμενη απόσβεση της ανάρτησης και το ηλεκτρονικά ελεγχόμενο μπλοκέ διαφορικό, αυξάνοντας σταδιακά τα περιθώρια ολίσθησης, μέχρι και την πλήρη ελευθερία στο ESC-Off.
Αρκεστήκαμε στη συχνή εναλλαγή μεταξύ sport και race, ενώ όπου ο δρόμος ήταν αρκετά χαλασμένος, μπορούσες να πιέσεις το Manettino, ενεργοποιώντας το πρόγραμμα «bumpy road», την μαλακότερη δηλαδή απόσβεση των μαγνητοροικών αμορτισέρ.
Μέσα σε όλα αυτά η ανάρτηση και το διακριτικό torque vectoring, εμπνέουν τόσο εμπιστοσύνη, που σχεδόν ξεχνιέσαι ότι 640 ίπποι σε σπρώχνουν διαρκώς. Σε αυτό βοηθάει το σωστό ζύγισμα, με τον κινητήρα να βρίσκεται εμπρός και το κιβώτιο πίσω, τα φαρδύτερα πίσω μετατρόχια, αλλά και το πίσω ηλεκτρονικά ελεγχόμενο μπλοκέ διαφορικό που διαχειρίζεται την ροπή που καταλήγει στα Goodyear Eagle F1 Supersport, των οποίων η διάσταση 285/35, είναι κάπως «συγκρατημένη» για αυτό το επίπεδο δύναμης.
Στο μεταξύ έχεις συνηθίσει πια και τα φρένα με την ανύπαρκτη νεκρή διαδρομή του αριστερού πεντάλ, που σου επιτρέπουν να φρενάρεις όλο και πιο αργά μέσα στην στροφή. Η Amalfi δεν έχει την σκληροπυρηνικά απαιτητική συμπεριφορά ενός κεντρομήχανου supercar, αλλά αυτή την γλυκιά ρευστότητα ενός GT, που μπορεί να κινηθεί ταχύτατα σε μία διαδρομή, χωρίς να θυσιάζει και την καθημερινή ευκολία.
Σε μία εποχή όπου ακόμα και ανεξάρτητοι ηλεκτροκινητήρες σε κάθε τροχό, αραδιάζουν απροκάλυπτα πολλές εκατοντάδες ίππων, με διαπλανητικές επιταχύνσεις, η Amalfi Spider σου ζητάει να χαλαρώσεις και να απολαύσεις την διαδρομή, παραμένοντας πάντα σε εγρήγορση. Σου χαρίζει μία γλυκιά αναλογικότητα εμπειρίας, ανάμεσα στην προσπάθεια που καταβάλεις και στο συναίσθημα που εισπράττεις, χωρίς ανούσιες υπερβολές. Αυτό μόνο αυτονόητο δεν είναι πιά και σίγουρα είμαστε πολύ τυχεροί που είχαμε την ευκαιρία να το ζήσουμε, σε γνώριμα μέρη.
Ferrari Amalfi Spider
ΣΥΣΤΗΜΑ ΚΙΝΗΣΗΣ: V8 β/κ, twin-turbo
ΚΥΒΙΣΜΟΣ: 3.855 κ.εκ.
ΙΣΧΥΣ: 640 ίπποι /7.500 σ.α.λ.
ΡΟΠΗ: 760 Nm / 3.000-5.750 σ.α.λ.
KΙΒΩΤΙΟ: Αυτόματο DCT 8 σχέσεων
ΜΗΚ.xΠΛ.xΥΨ: 4.660×1.974×1.305 χλστ.
ΜΕΤΑΞΟΝΙΟ: 2.670 χλστ.
ΑΝΑΡΤΗΣΗ ΕΜΠΡΟΣ: Διπλά ψαλίδια
ΑΝΑΡΤΗΣΗ ΠΙΣΩ: Πολλαπλών συνδέσμων
ΤΡΟΧΟΙ (ε/π): 245/35 R20/285/35 R20
ΒΑΡΟΣ: 1.556 κιλά
ΚΑΤΑΝΟΜΗ (ε/π): 48/52
0-100 χλμ./ώρα: 3,3 δλ. (30,8 μ.)
0-200 χλμ./ώρα: 9,4 δλ. (119,5 μ.)
ΤΕΛΙΚΗ ΤΑΧΥΤΗΤΑ: 320 χλμ./ώρα
Πηγή: 4troxoi.gr