Το μέλλον της αστικής κινητικότητας ίσως να μην περιορίζεται μόνο στις μπαταρίες, καθώς το υδρογόνο επανέρχεται ως μια πολλά υποσχόμενη εναλλακτική τεχνολογία.
Στην περίπτωση των μοτοσικλετών και των σκούτερ, η χρήση υδρογόνου δεν είναι απλή. Είναι το πιο άφθονο στοιχείο στο σύμπαν, αλλά δεν είναι εύκολο να το προμηθευτείτε ή να το αποθηκεύσετε. Η πιο πρακτική λύση είναι η αποθήκευσή του σε φιάλες σε εξαιρετικά υψηλές πιέσεις (πάνω από 350 bar).
Ωστόσο, φαίνεται ότι ορισμένες ιαπωνικές εταιρείες, όπως η Toyota και η Kawasaki, συνεχίζουν να επενδύουν σημαντικά χρηματικά ποσά στην ανάπτυξη υδρογονοκίνητων οχημάτων. Ο πόλεμος και το κλείσιμο του Στενού του Ορμούζ έφεραν για άλλη μια φορά στο προσκήνιο τους κινδύνους της εξάρτησης από τα καύσιμα που προέρχονται από το πετρέλαιο.
Το σχέδιο που βλέπετε εδώ προέρχεται από διπλώματα ευρεσιτεχνίας της Toyota στα οποία είχαν πρόσβαση οι συνάδελφοι στο cycleworld.com.
Οι Ιάπωνες κατασκευαστές είναι αποφασισμένοι να συνεχίσουν την έρευνά τους σχετικά με τις δυνατότητες των κυψελών καυσίμου υδρογόνου για την τροφοδοσία, για παράδειγμα, σκούτερ. Το 2004, η Honda παρουσίασε το σκούτερ FC Stack, ενώ η Suzuki ανέπτυξε ένα πρωτότυπο βασισμένο στο Burgman.
Ένα από τα μεγαλύτερα μειονεκτήματα στη χρήση αυτής της τεχνολογίας είναι η έλλειψη σταθμών ανεφοδιασμού υδρογόνου. Η ιδέα της Toyota είναι απλή. Να χρησιμοποιεί εναλλάξιμες φιάλες υδρογόνου, παρόμοιες με τις μπαταρίες σε ορισμένες ηλεκτρικές μοτοσυκλέτες και σκούτερ.
Η πατέντα της Toyota επιτρέπει την αφαίρεση της άδειας φιάλης υδρογόνου από το πλάι του σκούτερ και την αντικατάστασή της με μια γεμάτη. Το υδρογόνο είναι τόσο ελαφρύ που ακόμη και συμπιεσμένο στα 690 bar, μια γεμάτη δεξαμενή δεν θα ήταν πολύ βαριά στο χειρισμό .
Πηγή: 2wo.gr