Το επί χρόνια προσωπικό project του Amos τραβάει πάνω του τους προβολείς με το “The Singer In My Band” να κυκλοφορεί στις 11 Σεπτεμβρίου.
Ο Nate Amos μας συστήνει ξανά το προσωπικό του project This Is Lorelei, με το οποίο έχτιζε εδώ και χρόνια, σχεδόν αθόρυβα, τη δική του τραγουδοποιία, ενώ παράλληλα ήταν (και παραμένει) μέλος των Water From Your Eyes, το πειραματικό noise-pop duo με τη Rachel Brown, που πέρσι τέτοιες μέρες μας έδιναν το συμπαθητικό It’s A Beatiful Place. Στις 11 Σεπτεμβρίου, ο Amos κυκλοφορεί από τη Matador το νέο άλμπουμ The Singer In My Band, και όλα δείχνουν πως το άλλοτε side project μετατρέπεται σε βασικό κεφάλαιο της μουσικής του διαδρομής.
Ως This Is Lorelei, ο 35χρονος αμερικανός κυκλοφορούσε μουσική στο Bandcamp για περίπου μία δεκαετία, προτού το Box for Buddy, Box for Star, του 2024, γίνει το πρώτο «επίσημο» άλμπουμ του project και εξελιχθεί σταδιακά σε ένα μικρό indie success story. Έκτοτε τα τραγούδια του Amos έχουν προσελκύσει το ενδιαφέρον μιας εντυπωσιακής παρέας από το σύγχρονο αμερικανικό indie, από τη Waxahatchee και τη Snail Mail μέχρι τον Jeff Tweedy και τη Hayley Williams.
Το επερχόμενο The Singer In My Band φαίνεται ωστόσο, να αφήνει πίσω μέρος του πιο πειραματικού χαρακτήρα του προηγούμενου δίσκου. Το νέο υλικό στρέφεται περισσότερο προς την κιθάρα, την αμερικανική folk και country παράδοση και την αμεσότητα στους στίχους, κάτι που φαίνεται καθαρά και στο πολύ ωραίο πρόσφατο single “Oh No Now My”. Αντί για τα ηλεκτρονικά παιχνίδια και τις ηχητικές παραμορφώσεις που συναντούσε κανείς στο Box for Buddy, Box for Star, τώρα ο Amos αφήνει τη μελωδία και τη φωνή του περισσότερο εκτεθειμένες, χωρίς πάντως να εγκαταλείπει τις ιδιορρυθμίες που χαρακτηρίζουν τη μουσική του. Το “Oh No Now My” πέρασε από αρκετές μεταμορφώσεις μέχρι να φτάσει στην τελική του μορφή. Ο Amos το περιγράφει ως «το τραγούδι που έφαγε τον εαυτό του», εξηγώντας ότι προηγήθηκαν τρεις διαφορετικές εκδοχές του και πως το αποτέλεσμα δεν έχει πλέον σχεδόν τίποτα κοινό με την αρχική ιδέα.
Η κατεύθυνση του νέου άλμπουμ μοιραία συνδέεται και με τις καταβολές του Amos. Mεγάλωσε στο Vermont μέσα σε μια μουσική οικογένεια, με πατέρα bluegrass μουσικό, και τώρα επιστρέφει περισσότερο από ποτέ σε αυτή την παράδοση. Για τον ίδιο, η επιρροή του bluegrass αφορά περισσότερο μια φιλοσοφία σύνθεσης, τραγούδια που πρέπει να μπορούν να σταθούν μόνα τους με τη μελωδία, τους στίχους και τις συγχορδίες τους, παρά την προσπάθεια αναπαραγωγής ενός συγκεκριμένου ήχου. Μιλώντας στο NME την περασμένη εβδομάδα, ο Amos εξήγησε ότι αυτή τη φορά αναζήτησε συνειδητά την απλότητα: «Ήθελα τα πάντα να είναι πολύ εκτεθειμένα, χωρίς να κρύβω τη φωνή μου, χωρίς να βασίζομαι σε διάφορα τεχνάσματα για να κάνω ένα λιγότερο ενδιαφέρον τραγούδι να φαίνεται πιο ενδιαφέρον». Ανάλογη οικονομία επιδίωξε και στους στίχους. Σε αντίθεση με το αυθόρμητο, σχεδόν συνειρμικό γράψιμο του Box for Buddy, Box for Star, αυτή τη φορά έβαλε στον εαυτό του έναν απλό περιορισμό: Περίπου τις μισές λέξεις ανά τραγούδι, προσπαθώντας να πετύχει το ίδιο συναισθηματικό βάρος με λιγότερα μέσα. Όπως είπε, οι στίχοι είναι ιδιαίτερα προσωπικοί και αρκετοί περιστρέφονται γύρω από περίπλοκες φιλίες, την απόσταση που κάποτε χρειάζεται να κρατήσεις από έναν άνθρωπο, αλλά και τις συνέπειες του να δοθείς ολοκληρωτικά για να τον στηρίξεις.
Η αυξανόμενη προσοχή γύρω από το This Is Lorelei φαίνεται πάντως να τον έχει αιφνιδιάσει. Για χρόνια, ο Amos παραδέχεται πως προτιμούσε να βρίσκεται «πίσω από την κουρτίνα» στα διάφορα σχήματα στα οποία συμμετείχε. Τώρα, μάλλον μπήκε στη διαδικασία αποδοχής του γεγονότος ότι το Τhis is Lorelei δεν είναι πλέον ένα δικό του καταφύγιο, το οποίο ακούει ένας μικρός κύκλος ανθρώπων. Και με αυτό είναι ικανοποιημένος, θα αποδεχτεί το απροσδόκητο κοινό που του προέκυψε και όπως λέει ο ίδιος, θα προσπαθήσει να μην το απογοητεύσει.
Πηγή: avopolis.gr