Η άποψη του Quentin Tarantino για το πώς πρέπει να λειτουργεί μια κινηματογραφική τριλογία έχει ιδιαίτερη βαρύτητα, όχι μόνο επειδή πρόκειται για έναν από τους πιο αναγνωρίσιμους σύγχρονους δημιουργούς αλλά επειδή η κινηματογραφική του παιδεία και η εμμονή του με τη δομή της αφήγησης τον οδηγούν συχνά σε παρατηρήσεις που ξεπερνούν το επίπεδο της απλής κριτικής και αγγίζουν τον πυρήνα της σεναριακής σκέψης.
Σύμφωνα με τον ίδιο, το Toy Story αποτελεί μία από τις πιο ολοκληρωμένες και επιτυχημένες τριλογίες στην ιστορία του σινεμά, καθώς κάθε ταινία εξελίσσει τον κόσμο και τους χαρακτήρες, υπερβαίνοντας ποιοτικά την προηγούμενη και διατηρώντας παράλληλα έναν σταθερό συναισθηματικό άξονα.
Στην πρώτη ταινία, το σύμπαν των παιχνιδιών συστήνεται μέσα από τη ζήλια και την ανασφάλεια του Woody απέναντι στον Buzz, θέτοντας τα θεμέλια μιας ιστορίας που αφορά τον φόβο της αντικατάστασης και την ανάγκη αποδοχής, ενώ στη δεύτερη ταινία η αφήγηση μετατοπίζεται σε ένα στάδιο ωρίμανσης, όπου τα παιχνίδια αρχίζουν να συνειδητοποιούν ότι η σχέση τους με το παιδί που τα αγαπά δεν είναι αιώνια. Η τρίτη ταινία, σύμφωνα με τον Tarantino, ολοκληρώνει ιδανικά αυτόν τον κύκλο, καθώς ο Andy έχει πλέον μεγαλώσει και η αποδοχή του αποχωρισμού μετατρέπεται σε μια συγκινητική τελεία πάνω στην έννοια της παιδικής ηλικίας.
Το στοιχείο που καθιστά μια τριλογία επιτυχημένη, όπως υποστηρίζει, είναι η σαφής κεντρική ιδέα που διατρέχει και τις τρεις ταινίες, είτε αυτή βασίζεται στην εξέλιξη των χαρακτήρων είτε στην πρόοδο της πλοκής, με το είδος να λειτουργεί ως σταθερό πλαίσιο που επιτρέπει την κλιμάκωση χωρίς αφηγηματικές παρεκκλίσεις. Όταν το τρίτο μέρος δεν απομακρύνεται από τον αρχικό θεματικό πυρήνα αλλά τον ολοκληρώνει με συνέπεια και συναισθηματική ακρίβεια, τότε το αποτέλεσμα δεν μοιάζει με υποχρεωτική συνέχεια αλλά με αναπόφευκτο και ουσιαστικό τέλος, κάτι που για τον Tarantino αποτελεί το βασικό κριτήριο μιας πραγματικά επιτυχημένης τριλογίας.
Πηγή: unboxholics.com