Η punk κολλεκτίβα από το Μπράιτον, Opus Kink, δίνει ακόμη ένα δείγμα από το ντεμπούτο του, λίγο πριν ένα καλοκαίρι ιδρώτα και μια φθινοπωρινή επέλαση.
Πολλές μπάντες κυκλοφορούν singles για να συντηρήσουν τον θόρυβο του αλγόριθμου. Οι Opus Kink, από την άλλη μοιάζουν να τον σκηνοθετούν αυτόν τον θόρυβο. Με το “The Sweet Goodbye”, το ομότιτλο κομμάτι από το πολυαναμενόμενο ντεμπούτο τους (κυκλοφορία 31 Ιουλίου μέσω So Recordings), το εξαμελές σχήμα από το Μπράιτον καταθέτει το τέταρτο επεισόδιο μιας αφήγησης που δεν βιάζεται να εξηγηθεί.
Εδώ, western κιθάρες που θυμίζουν κινηματογραφικά ηλιοβασιλέματα μπλέκονται με έναν σχεδόν σοβιετικής μελαγχολίας βαλς, σαν να συναντιούνται ο Ennio Morricone με μια μπάντα που μεγάλωσε σε υγρά basement gigs. Το αποτέλεσμα δεν είναι ακριβώς υβρίδιο, αλλά περισσότερο μια μικρή σύγχυση με αυτοπεποίθηση. Κι αυτό, ευτυχώς, λειτουργεί.
Το “The Sweet Goodbye” έρχεται μετά την επιτυχία του “Come Over, Do Me Wrong” (BBC 6 Music B-list, μια μικρή υπενθύμιση ότι το “underground” συχνά έχει καλύτερο PR απ’ όσο θέλει να παραδεχτεί) και συνεχίζει τη στροφή των Opus Kink προς κάτι πιο υπαινικτικό και λιγότερο ευθύ. Εκεί που άλλοτε κυριαρχούσε η punk επιθετικότητα, τώρα εμφανίζονται κινηματογραφικά ηχοτοπία που δεν ζητούν την προσοχή σου· την υπονομεύουν μέχρι να την έχουν.
Ο frontman Angus Rogers δίνει το απαραίτητα δραματικό πλαίσιο: μια τελευταία νύχτα, ένας αποχαιρετισμός, ένα τραγούδι ως ύστατο μήνυμα σε έναν κόσμο που τους διαμόρφωσε. «Σήκωσε την πένα, γύρνα το κλειδί, ανέβα στο καμπαναριό», λέει, σαν να προτρέπει όχι μόνο τον ακροατή αλλά και την ίδια τη μπάντα να πάρει ρίσκο ή τουλάχιστον να το κάνει να ακούγεται έτσι.
Και ίσως αυτό να είναι το πιο ενδιαφέρον με τους Opus Kink: βρίσκονται στο μεταίχμιο όπου η σκηνή τους χωράει ακόμη, αλλά αρχίζει να στενεύει. Με το άλμπουμ να πλησιάζει και ένα ασφυκτικά γεμάτο πρόγραμμα φεστιβάλ να προηγείται, το φθινόπωρο θα τους βρει σε headline tour σε Ηνωμένο Βασίλειο και Ευρώπη, με κορύφωση μια εμφάνιση στο O2 Forum Kentish Town του Λονδίνου, εκεί όπου το «εναλλακτικό» παύει να είναι απλώς στάση και αρχίζει να γίνεται καριέρα.
Αν το «goodbye» του τίτλου αφορά κάτι, ίσως δεν είναι μια ερωτική ιστορία αλλά η ίδια η ευκολία να τους κατατάξεις. Και αυτό για την ώρα, είναι μάλλον το πιο ειλικρινές τους statement.
Πηγή: avopolis.gr