Περιέχονται στο άλμπουμ κόσμημα για τη δισκογραφία, «Οι Φωνές σε αυτή την πόλη» σε μουσική Ανδρέα Κατσιγιάννη και στίχους Νίκου Αναγνωστάκη.
Στο άλμπουμ «Οι Φωνές σε αυτή την πόλη», σε μουσική Ανδρέα Κατσιγιάννη και στίχους Νίκου Αναγνωστάκη, ο Γιώργος Νταλάρας ερμηνεύει τέσσερα τραγούδια, μεταξύ αυτών τα τραγούδια «Κάθε βράδυ στ’ όνειρό μου» και «Περνούσε κάθε μέρα», τα οποία αποτελούν δύο κεφάλαια μιας ενιαίας, υπαρξιακής αφήγησης.
Η μουσική του Ανδρέα Κατσιγιάννη και οι στίχοι του Νίκου Αναγνωστάκη συναντιούνται σε έναν κύκλο τραγουδιών όπου η πόλη δεν είναι απλώς σκηνικό, αλλά καθρέφτης συνείδησης.
Την δημιουργία του άλμπουμ «Οι Φωνές σε αυτή την πόλη», έχει επιμεληθεί με τον μοναδικό του τρόπο ο Γιώργος Νταλάρας, ο οποίος συμμετείχε στον δίσκο σαν ερμηνευτής, ενορχηστρωτής, αλλά και μουσικός και είναι υπερήφανος για το τελικό αποτέλεσμα.
Στο «Κάθε βράδυ στ’ όνειρό μου» κυριαρχεί το αίτημα για έναν κόσμο όπου δεν θα κυριαρχούν οι κλέφτες των ονείρων και οι άδικοι κριτές. Το όνειρο λειτουργεί εδώ ως καταφύγιο, ως τόπος ελευθερίας και φυγής από μια ανεπιθύμητη πραγματικότητα που καταλύει ζωές και προσδοκίες. Ο Αναγνωστάκης γράφει με την χαρακτηριστική του ποιητική οικονομία και εκπλήσσει με την πρωτοτυπία της ρίμας και του λόγου του.
Ο Νταλάρας προσεγγίζει το τραγούδι με χαμηλόφωνη ένταση, οι φράσεις του ανασαίνουν, οι λέξεις αποκτούν βάρος χωρίς να φορτίζονται υπερβολικά. Η ερμηνεία του μοιάζει να κινείται ανάμεσα στο ξύπνημα και στο όνειρο,την πραγματικότητα και την επιθυμία, κρατώντας αυτή τη λεπτή ισορροπία με αξιοθαύμαστη πειθαρχία.
Στο «Περνούσε κάθε μέρα» η αφήγηση αποκτά μεταφυσική διάσταση. Όπως εύστοχα επισήμανε ο σπουδαίος Λευτέρης Παπαδόπουλος όταν άκουσε το τραγούδι, ο ήρωας στέκει και παρακολουθεί τον εαυτό του να περνά από το στενό του ως άγνωστος.
Αυτή η διπλή οπτική -παρατηρητής και παρατηρούμενος- μετατρέπει το τραγούδι σε στοχασμό πάνω στην ταυτότητα και την αποξένωση. Η πόλη γίνεται τόπος διάσπασης, ο άνθρωπος βλέπει τη ζωή του να εκτυλίσσεται σαν να ανήκει σε κάποιον άλλον.
Εδώ ο Νταλάρας αποδεικνύει εδώ τη βαθιά κατανόηση του κειμένου. Δεν «παίζει» τον ρόλο, γίνεται ο ίδιος ο ήρωας του τραγουδιού. Με αξιοζήλευτη ερμηνευτική διαύγεια και εσωτερική συγκράτηση, αφήνει τη μεταφυσική ιδέα να αναδυθεί φυσικά, χωρίς στόμφο.
Η φωνή του αποκτά μια διάσταση σχεδόν αφηγηματική, σαν να περιγράφει ένα οικείο αλλά ταυτόχρονα ανεξήγητο γεγονός. Κάθε επανάληψη της μελωδικής γραμμής μοιάζει με βήμα σε εκείνο το στενό, γνώριμο και ξένο μαζί.
Η σύνδεση των δύο τραγουδιών είναι ουσιαστική. Και στα δύο, ο άνθρωπος βρίσκεται αντιμέτωπος με μια άλλη εκδοχή του εαυτού του. Στο πρώτο, μέσα από το όνειρο, στο δεύτερο, μέσα από μια σχεδόν υπαρξιακή διάσπαση της πραγματικότητας.
Οι στίχοι του Αναγνωστάκη φωτίζουν αυτή τη λεπτή περιοχή ανάμεσα στο ορατό και στο αθέατο, ενώ η μουσική του Κατσιγιάννη υποστηρίζει ουσιαστικά και διακριτικά το κλίμα, με μελωδίες που υπηρετούν το νόημα.
Τελικά, αυτό που καθιστά τα δύο τραγούδια ξεχωριστά δεν είναι μόνο η ρηξικέλευθη στιχουργική τους σύλληψη, αλλά η μοναδική ερμηνευτική ωριμότητα του Νταλάρα.
Με μέτρο, βάθος και σεβασμό στον λόγο, μετατρέπει δύο απαιτητικά κείμενα σε βιωμένη εμπειρία. Και έτσι, οι «φωνές» αυτής της πόλης αποκτούν πρόσωπο και ψυχή.
Στο άλμπουμ επίσης συμμετέχουν οι εκλεκτοί ερμηνευτές:
Δημήτρης Γακιόπουλος, Ανδρέας Λάφης, Θανάσης Ματζίλης, Θοδωρής Μέρμηγκας, Απόστολος Μόσιος, Βασίλης Προδρόμου, Δήμητρα Σταθοπούλου, Ασπασία Στρατηγού και Δημήτρης Μπάσης.
*Το άλμπουμ «Οι Φωνές σε αυτή την πόλη» κυκλοφορεί σε LP και cd από το Ogdoo Music Group.
Πηγή: ogdoo.gr