Με την συζήτηση να περιστρέφεται, μοιραία, γύρω από τις μονάδες ισχύος τον τελευταίο καιρό, σας παρουσιάζουμε τον ισχυρότερο κινητήρα F1 που κατασκευάστηκε ποτέ.
Πρόκειται για τον κινητήρα M12/13 που κατασκεύασε η BMW στην δεκαετία του ’80 και οδήγησε τον Νέλσον Πικέ στο δεύτερό του πρωτάθλημα το 1983.
Ήταν ένα παράδοξο σε τέσσερις κυλίνδρους: ο μικρότερος κινητήρας που κέρδισε ποτέ Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Formula 1 και ταυτόχρονα ο ισχυρότερος που έχει δει ποτέ η κορυφαία κατηγορία. Ο BMW M12/13, ένας υπερτροφοδοτούμενος τετρακύλινδρος κινητήρας 1,5 λίτρων έγραψε ιστορία παρά το ότι δεν υπήρχαν καν τότε τα απαραίτητα μέσα ώστε να καταγραφεί επακριβώς η θηριώδης ισχύς του.
Σύμφωνα με εσωτερικούς υπολογισμούς, ο κινητήρας, σε έκδοση κατατακτήριων, με την αφαίρεση της βαλβίδας διαφυγής, υποτίθεται ότι θα απέδιδε ισχύ έως και 1.430 ίππους. Βλέπετε, τότε οι ομάδες άλλαζαν κινητήρες όποτε ήθελαν στην διάρκεια ενός τριημέρου. Και για τις κατατακτήριες χρησιμοποιούνταν σπέσιαλ εκδόσεις οι οποίες είχαν διάρκεια ζωής μόνο για μερικούς γύρους στο απόλυτο όριο. Το ακριβώς αντίθετο, δηλαδή, από αυτό που συμβαίνει σήμερα.
Στον πάγκο δοκιμών της BMW Motorsport, μετρήθηκαν 1.065 ίπποι στα 5,1 bar πίεσης υπερπλήρωσης – οτιδήποτε πέρα από αυτό παρέμενε καθαρά θεωρητικό. Στο πιλοτήριο της Brabham BT54, ο δείκτης υπερπλήρωσης έφτασε τα 5,5 bar. Αλλά στην πραγματικότητα η τιμή ήταν ακόμη υψηλότερη. Απλώς η τεχνολογία των μετρήσεων δεν ήταν έτοιμη για τον M12/13!
Brabham BMW
Εκείνη που ήταν έτοιμη για τον κινητήρα της BMW, όμως, ήταν η ομάδα του Μπέρνι Έκλεστοουν, η Brabham. Η βρετανική ομάδα δοκίμασε για πρώτη φορά τον κινητήρα ήδη στα τέλη του 1981. Το 1982 ήταν η πρώτη σεζόν της BMW με την Brabham, αλλά ο γερμανικός κινητήρας θα εμφανιζόταν μόνο στο μονοθέσιο του Νέλσον Πικέ. Ο teamamte του, Ρικάρντο Πατρέζε θα χρησιμοποιούσε τον ατμοσφαιρικό της Ford στο άλλο μονοθέσιο. Ναι, μπορούσαν να το κάνουν και αυτό τότε.
Ο Πικέ θα χάριζε στην BMW την πρώτη της νίκη στον Καναδά, με τον Πατρέζε να τερματίζει δεύτερος. Ο Βραζιλιάνος αποκόμισε, μάλιστα, σοβαρά εγκαύματα στο δεξί του πόδι έπειτα από βλάβη στο σύστημα ψύξης που προκάλεσε υπερθέρμανση των εξαρτημάτων του πιλοτηρίου. Ωστόσο, έχοντας τον Πατρέζε πίσω του, με τον κινητήρα της Ford ο Νέλσον δεν θα σταματούσε παρά όταν θα έπεφτε η καρό σημαία.
Το 1983, ο Νέλσον Πικέ στέφθηκε παγκόσμιος πρωταθλητής στο Καϊαλάμι, μόλις στην 27η συμμετοχή του κινητήρα της BMW. Θα γινόταν ο πρώτος οδηγός που κατακτά το πρωτάθλημα της F1 με κινητήρα turbo. Ένας νέος υπερσυμπιεστής και ένα ειδικό καύσιμο (λέγεται ότι ήταν πιο κοντά στην κηροζίνη παρά στην βενζίνη) από την Wintershall έπαιξαν καθοριστικό ρόλο. Η ομάδα εξέλιξης του κινητήρα στο Μόναχο αποτελούνταν από μόλις 41 υπαλλήλους! Τότε η ισχύς του κινητήρα είχε ξεπεράσει ήδη τους 600 ίππους σε ρυθμίσεις αγώνα.
Τα επόμενα χρόνια, οι επιδόσεις εκτοξεύτηκαν. 680, 760, τελικά έφτασαν τους 900 ίππους σε mode αγώνων. Στις κατατακτήριες η ισχύς ξεπερνούσε εύκολα τους 1.000 ίππους. Ο κινητήρας της BMW θα πετύχαινε 8 ακόμη νίκες μετά από τον θρίαμβο του Μόντρεαλ το 1982. Οι πέντε εξ αυτών με τον Πικέ.
Τελευταία νίκη του θηρίου της BMW ήταν εκείνη στο Μεξικό του 1986, με τον Γκέρχαρντ Μπέργκερ. Ο Αυστριακός θυμάται ακόμα την άγρια απόδοση ισχύος που καθιστούσε την εμπειρία ως «οδήγηση οβίδας». Ο Τιερί Μπουτσέν πήγε ακόμη παραπέρα: οι λέξεις δεν μπορούσαν να περιγράψουν την εμπειρία. Η πρόσφυση ήταν συχνά θέμα τύχης, ακόμα και στην πέμπτη ταχύτητα!
Το τέλος
Το 1986, η BMW ανακοίνωσε πρόωρα την αποχώρησή της από την F1, αλλά ήταν συμβατικά υποχρεωμένη να παρατείνει τη συμμετοχή της για ένα ακόμη έτος. Η τελευταία σεζόν ήταν ανάμεικτη, πριν η πρώτη εποχή της Formula 1 του κατασκευαστή με έδρα το Μόναχο τελειώσει το 1987.
Παραμένει όμως, ο μύθος. Ο M12/13 εξακολουθεί να θεωρείται ένας από τους πιο ακραίους κινητήρες στην ιστορία της αυτοκίνησης. Και μερικές φορές επαναφέρεται στη ζωή, για παράδειγμα στην Brabham BT52 σε ιστορικές επιδείξεις. Τότε μπορεί κανείς τουλάχιστον να καταλάβει πώς ήταν η αίσθηση των 1.000+ ίππων σε μια εποχή που οι οδηγοί έπρεπε ακόμα να είναι πραγματικά τολμηροί.
Η BMW θα επέστρεφε στην F1 το 2001 με την Williams. Και ο τότε ατμοσφαιρικός κινητήρας της έγινε σύντομα ο ισχυρότερος του πρωταθλήματος, ιδίως από το 2002 και μετά. Οι Μοντόγια και Ραλφ Σουμάχερ διεκδίκησαν με αξιώσεις, μάλιστα, τον τίτλο των οδηγών το 2003.
Το 2008 η BMW (έχοντας εξαγοράσει μερίδιο της Sauber) πήρε την τελευταία της νίκη στην F1 με τον Ρόμπερτ Κουμπίτσα. Και πάλι στο Μόντρεαλ, εκεί όπου το 1982 ο Πικέ της είχε χαρίσει την πρώτη της επιτυχία. Εκείνη η τελευταία σεζόν της BMW στην F1 θα παραμείνει ένα από τα μεγαλύτερα what ifs της F1. Εάν η ομάδα είχε επικεντρωθεί στην εξέλιξη του μονοθέσιου της για το 2008 αντί να στραφεί σε εκείνο του 2009, μπορεί η ιστορία της σεζόν του 2008 να ήταν διαφορετική τώρα.
Τεχνικά χαρακτηριστικά
- Τύπος κινητήρα: 4-κύλινδρος σε σειρά
- Εγκατάσταση: διαμήκης
- Κυβισμός: 1499 cm³
- Υπερσυμπιεστής: 1 (Garrett, KKK)
- Διάμετρος-Διαδρομή: 89,2 mm-60,0 mm
- Βαλβίδες: 16
- Σχέση συμπίεσης: 6,7:1
- Βάρος: 165 kg
- Ισχύς εξόδου: 580 hp έως 1430 hp
- Μέγιστες στροφές κινητήρα: 9.500 σ.α.λ. έως 11.500 σ.α.λ
- Σχεδιαστής: Paul Rosche
Πηγή: newsauto.gr