Στις 7 Φεβρουαρίου 1980 στο Μιλάνο της Ιταλίας έκανε πρεμιέρα η αμφιλεγόμενη ταινία Cannibal Holocaust. Για πολλούς, πρόκειται για την πρώτη κινηματογραφική απόπειρα που αξιοποίησε με τέτοια συνέπεια την τεχνική του found footage, πολλά χρόνια πριν αυτή καθιερωθεί στο ευρύ κοινό. Για όσους μπορεί να μην γνωρίζουν περί τίνος πρόκειται, η ιστορία ακολουθεί έναν ανθρωπολόγο που ηγείται μιας ομάδας διάσωσης στο τροπικό δάσος του Αμαζονίου, σε μια προσπάθεια να εντοπίσει ένα χαμένο συνεργείο κινηματογραφιστών που γύριζε ντοκιμαντέρ για τις τοπικές φυλές κανιβάλων. Aυτό που θα βρει τελικά είναι μόνο το υλικό το οποίο τράβηξαν και όταν επιστρέψει στη Νέα Υόρκη θα παρακολουθήσει με μεγάλη του έκπληξη το βασανισμό της ομάδας από τους ιθαγενείς.
Η ωμή απεικόνιση της βίας και η εξαιρετικά πειστική αισθητική της ταινίας δεν άργησαν να προκαλέσουν την παρέμβαση των αρχών με αποτέλεσμα μάλιστα να έχουμε μια από τις πιο διάσημες δικαστικές περιπέτειες στην ιστορία της έβδομης τέχνης. Μόλις δέκα ημέρες μετά την πρώτη προβολή της, η ταινία κατασχέθηκε με εντολή των ιταλικών δικαστικών αρχών, ενώ ο σκηνοθέτης Ruggero Deodato βρέθηκε αντιμέτωπος με βαριές κατηγορίες. Ήταν η ρεαλιστικότητα των πλάνων που έκανε πολλούς να πιστέψουν ότι οι θάνατοι των ηθοποιών στην οθόνη δεν ήταν προϊόν ειδικών εφέ αλλά πραγματικά γεγονότα. Αυτή η πεποίθηση οδήγησε στη διαβόητη φήμη ότι το Cannibal Holocaust ήταν μια snuff ταινία, αναγκάζοντας τον Deodato να παρουσιάσει τους ηθοποιούς του ζωντανούς στο δικαστήριο για να καταρρίψει τις κατηγορίες περί φόνου.
Ωστόσο, μακάρι να μπορούσαμε να πούμε το ίδιο και για τα ζωάκια τα οποίο θανατώθηκαν στην πραγματικότητα κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων, γεγονός που στάθηκε καθοριστικός τόσο στη δικαστική υπόθεση όσο και στη μετέπειτα απαγόρευση της ταινίας σε αρκετές χώρες, με τον ίδιο τον σκηνοθέτη να παραδέχεται αργότερα ότι μετάνιωσε για την επιλογή να συμπεριληφθούν αυτές οι σκηνές.
Βέβαια, ακόμα και μετά την αθώωση των συντελεστών όσον αφορά τις ανθρώπινες απώλειες, η ταινία παρέμεινε στο στόχαστρο της λογοκρισίας για λόγους που αφορούσαν την ηθική και τη νομιμότητα της παραγωγής. Μάλιστα, στο Ηνωμένο Βασίλειο εντάχθηκε στη λίστα των λεγόμενων video nasties. Πιο συγκεκριμένα, οι αρχές αρχές επικαλέστηκαν προσβολή της δημοσίας αιδούς, υπερβολική βία και παραβίαση νόμων περί κακοποίησης ζώων.
Πηγή: unboxholics.com