Η ηθοποιός εξήγησε γιατί δεν αποδέχεται τη διάκριση γυναικείας ερμηνείας και αμφισβήτησε τη λογική της κατάταξης έργων και δημιουργών μέσω των βραβείων.
«Η τέχνη που αγαπώ δεν χρειάζεται νικητές»: Η Θεανώ Μεταξά αρνήθηκε να παραλάβει το βραβείο καλύτερης γυναικείας ερμηνείας στο διαγωνιστικό τμήμα «Ελληνικές Μικρές Ιστορίες» των 32ων Νυχτών Πρεμιέρας, εκφράζοντας την αντίθεσή της στον θεσμό των βραβείων.
Η ηθοποιός διευκρίνισε ότι η απόφασή της δεν στρέφεται εναντίον της κριτικής επιτροπής, την πρόθεση και τα μέλη της οποίας δήλωσε ότι εκτιμά. Αφορά όπως εξήγησε, έναν προβληματισμό που την απασχολεί εδώ και χρόνια: Κατά πόσο τα έργα και οι δημιουργοί τους μπορούν να κατατάσσονται από τον καλύτερο στον χειρότερο και πώς οι διακρίσεις επηρεάζουν την καλλιτεχνική δημιουργία.
«Όλοι οι συντελεστές είναι ισάξιοι»
Αναφερόμενη στην ταινία για την οποία επιλέχθηκε να βραβευτεί, η Θεανώ Μεταξά υπογράμμισε τη σημασία της ισότιμης συνεργασίας.
«Μία από τις πιο βασικές μου επιθυμίες όταν δουλεύω είναι να αισθάνομαι ότι όλοι οι συντελεστές είναι ισάξιοι. Να μπορεί ο ένας να στηρίζει τον άλλον. Όχι να αναδεικνύεται κάποιος ως καλύτερος από κάποιον άλλον», είπε. Πρόσθεσε ότι αυτή την εμπειρία είχε στη συγκεκριμένη παραγωγή, κάνοντας ιδιαίτερη αναφορά στους σκηνοθέτες Ρωξάνη Κριμιζή και Μιχάλη Κίμωνα, στον Jef Maarawi και στους υπόλοιπους συντελεστές.
Στο επίκεντρο της τοποθέτησής της βρέθηκε η σύνδεση των βραβείων με τις δυνατότητες ενός έργου να κυκλοφορήσει και να βρει κοινό.
«Όταν το αν μια ταινία θα ταξιδέψει, αν θα βρει διανομή, εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από τις διακρίσεις της, η λογική αυτή δεν μπορεί παρά να επηρεάζει και τις καλλιτεχνικές επιλογές της», σημείωσε.
Παρότι αναγνώρισε ότι οι βραβεύσεις μπορούν να προσφέρουν χαρά και να βοηθήσουν μια ταινία, αμφισβήτησε τη λογική στην οποία βασίζονται. «Καλούμαστε να συμφωνήσουμε σε κάτι που δεν πιστεύω ότι ισχύει, ότι τα έργα και οι άνθρωποι που τα δημιουργούν μπορούν να μπουν σε μια σειρά και να καταταχθούν από τον καλύτερο στον χειρότερο» είπε η ηθοποιός.
«Δεν θα το συμπεριλάβω στο βιογραφικό μου»
Η Θεανώ Μεταξά αναφέρθηκε επίσης σε μορφές δημιουργίας που αγαπά χωρίς να έχουν αποκτήσει επίσημη αναγνώριση, δηλαδή ταινίες που δεν έφτασαν σε φεστιβάλ, κείμενα που έμειναν σε συρτάρια, ανολοκλήρωτα τραγούδια και αυτοσχεδιασμούς που δεν συμπεριλήφθηκαν σε παραστάσεις. Όπως είπε, αναρωτιέται αν τις αγαπά ακριβώς επειδή βρίσκονται έξω από τα πλαίσια των βραβείων και των αξιολογήσεων, χωρίς να χρειάζεται να αποδείξουν την αξία τους.
Κλείνοντας, δήλωσε ότι δεν αποδέχεται το βραβείο, δεν θα το συμπεριλάβει στο βιογραφικό της και επιθυμεί να μην αναφέρεται ως διάκριση που έχει λάβει.
«Αυτό που κρατώ είναι όσα μοιραστήκαμε και όσα συνέβησαν ανάμεσά μας και δεν θα ήθελα να τα επισκιάσει μια ατομική διάκριση» εξήγησε, προτάσσοντας τη δυνατότητα «να στηρίζουμε ανθρώπους και έργα χωρίς να χρειάζεται να δηλώνουμε ότι στηρίζουμε τον καλύτερο έναντι κάποιου άλλου».
Πηγή: ogdoo.gr