Η Honda CB1000F μεταφέρει το πνεύμα των CB750F και CB900F στο σήμερα, συνδυάζοντας την αισθητική των ’80s με σύγχρονη τεχνολογία και καθημερινή χρηστικότητα.
Όταν ο Freddie Spencer αγωνιζόταν με τη Honda CB750 στο AMA Superbike το 1981, ο Takayuki Haramoto ήταν ακόμη παιδί. Σήμερα, ο άνθρωπος που ήταν υπεύθυνος της εξέλιξης της νέας CB1000F επιστρέφει σε εκείνη την εποχή για έμπνευση, δημιουργώντας μια naked που συνδέει δύο διαφορετικές γενιές Honda.
Η νέα μοτοσυκλέτα, η οποία αρχίζει να έχει φτάσει στις ευρωπαϊκές αντιπροσωπείες, συνδυάζει κινητήρα με καταγωγή από τη Fireblade, σύγχρονο πλαίσιο, αναρτήσεις και ηλεκτρονικά. Πίσω από την εμφάνισή της βρίσκεται μια προσπάθεια που ξεπερνά την αναβίωση ενός ιστορικού ονόματος.
Για τον Haramoto, η πιστή αντιγραφή των CB750F και CB900F δεν αποτέλεσε τον κύριο στόχο. Η ομάδα ξεκίνησε αναζητώντας τη μορφή που θα έπρεπε να έχει μια σύγχρονη CB. Ο στόχος ήταν να δημιουργηθεί μια μεγάλη roadster, ευέλικτη στη χρήση και κατάλληλη για διαφορετικές περιστάσεις.
Η ιστορική οικογένεια «F» πρόσφερε τη σχεδιαστική κατεύθυνση. Οι καθαρές και απλές γραμμέςς φόρμες και η χαρακτηριστική σχεδίαση από το ρεζερβουάρ μέχρι την ουρά αποτέλεσαν τα βασικά στοιχεία που έπρεπε να περάσουν στη νέα μοτοσυκλέτα.
Στην CB1000F, το εμπρός μέρος έχει συμπαγή, δυναμική παρουσία, ενώ η ουρά διατηρεί μια οπτικά ελαφριά μορφή. Σκοπός ήταν να αποδίδεται η επιβλητικότητα μιας μεγάλης μοτοσυκλέτας, μαζί με την ευκολία χειρισμού που χαρακτηρίζει τη σειρά CB.
Οι CB750F και CB900F ανήκουν σε μια περίοδο κατά την οποία η Honda μετέφερε τεχνογνωσία από τους αγώνες αντοχής στις μοτοσυκλέτες παραγωγής. Η σύνδεσή τους με την αγωνιστική RCB1000 και η αισθητική Bol d’Or αποτελούν σημαντικό μέρος της ταυτότητάς τους.
Ο Haramoto ξεχωρίζει ιδιαίτερα την ενιαία σχεδίαση της σιλουέτας και τους χαρακτηριστικούς χρωματικούς συνδυασμούς. Στοιχεία που κατά την άποψή του, εξακολουθούν να δείχνουν ξεχωριστά δεκαετίες αργότερα και προσφέρουν μια ισχυρή βάση για σύγχρονη εκδοχή.
Η μεταφορά αυτής της αισθητικής στη σημερινή εποχή απαιτούσε ουσιαστική επανασχεδίαση. Οι παλαιότερες «F» χρησιμοποιούσαν διπλό σωληνωτό πλαίσιο, διαφορετική διάταξη εισαγωγής και περιορισμένο ηλεκτρικό εξοπλισμό.
Η CB1000F διαθέτει πλαίσιο τύπου διαμάντι, διαφορετική εισαγωγή και πολύ περισσότερα ηλεκτρονικά εξαρτήματα. Οι διαφορές αυτές δυσκόλεψαν ιδιαίτερα τη διαμόρφωση του ρεζερβουάρ, ενός από τα πιο αναγνωρίσιμα στοιχεία της ιστορικής σχεδίασης.
Η φαινομενικά απλή εξωτερική μορφή χρειάστηκε, επομένως, να προσαρμοστεί στις απαιτήσεις μιας εντελώς διαφορετικής κατασκευής.
Η προσωπική σχέση του Haramoto με τις μοτοσυκλέτες ξεκίνησε από το Monkey του πατέρα του. Αργότερα, το manga Baribari Densetsu, με τον πρωταγωνιστή του πάνω σε μια CB750F, ενίσχυσε το ενδιαφέρον του.
Στην επαγγελματική του διαδρομή, η εξέλιξη των CB750 Hornet και XL750 Transalp αποτέλεσε σημαντικό σταθμό. Οι επιρροές του, όμως, περιλαμβάνουν επίσης τις κιθάρες Fender και την ιαπωνική ταινίας κινουμένων σχεδίων Akira (1988), το οποίο συνδέει με την επιλογή του να οδηγεί μια Honda NM4.
Αυτή η προσωπική ματιά διαπερνά και την CB1000F: Μια μοτοσυκλέτα που αξιοποιεί την ιστορία της Honda για να διαμορφώσει μια σύγχρονη πρόταση με δικό της χαρακτήρα.
Πηγή: 2wo.gr