Η καλιφορνέζα δημιουργός παρουσιάζει το “Pakeezah”, λίγο πριν από την κυκλοφορία του πρώτου full-length album της, “Khudgarzi”.
Αν υπάρχει μία φωνή που ταιριάζει στις πρώτες μικρές μέρες του φθινοπώρου, είναι εκείνη της Sheherazaad: νωχελική και ανήσυχη, θεατρική και με την άνεση να κινείται από τον ψίθυρο σε σχεδόν οπερατικές κορυφώσεις.
Γεννημένη και μεγαλωμένη στο San Francisco, σε οικογένεια ινδών μεταναστών δεύτερης γενιάς, η συνθέτρια, τραγουδίστρια και δημιουργός του θεάτρου, Sheherazaad ενώνει τη σύγχρονη αμερικανική folk και την πειραματική pop, με μουσικές παραδόσεις της Νότιας Ασίας.
Τώρα την ακούμε στο “Pakeezah”, το δεύτερο δείγμα από το album Khudgarzi, που θα κυκλοφορήσει στις 20 Νοεμβρίου από το λονδρέζικο ανεξάρτητο label Erased Tapes, που φιλοξενεί δημιουργούς της σύγχρονης κλασικής και πειραματικής μουσικής όπως οι Nils Frahm, Ólafur Arnalds και το βρετανικό ensemble Penguin Cafe.
Tο “Pakeezah” συνοδεύεται από ένα performance video που σκηνοθέτησε ο γάλλος κινηματογραφιστής Vincent Moon, καταγράφοντας τη Sheherazaad και το ensemble της σε μία νέα, ζωντανή ενορχήστρωση του τραγουδιού.
“Pakeezah” στα Urdu σημαίνει «η αγνή» και η Sheherazaad περιγράφει στους στίχους του μία γυναίκα που θεωρεί τον εαυτό της αγνό, μέχρι τη στιγμή που αναγνωρίζει τη δική της εσωτερική τερατώδη πλευρά. Για τη δημιουργό, το τραγούδι αποτελεί παράλληλα μία προσωπική αναμέτρηση με την κουλτούρα της αγνότητας και με την ταξική και κοινωνική κληρονομιά μέσα στην οποία μεγάλωσε. Το αποτέλεσμα δεν ερμηνεύεται εύκολα, μοιάζει περισσότερο με ένα φάντασμα που εμφανίζεται και χάνεται ανάμεσα στα φωνητικά, τα έγχορδα και τις σιωπές του κομματιού.
Τα ζικ ζακ της Sheherazaad σε τέχνες και τόπους
Η Sheherazaad μεγάλωσε σε ένα σπίτι όπου η μουσική ήταν οικογενειακή υπόθεση. Οι γονείς της έπαιζαν σε συγκροτήματα, ενώ η γιαγιά της οργάνωνε συναυλίες σημαντικών εκπροσώπων της ινδικής κλασικής μουσικής. Από την ηλικία των έξι ετών, η Sheherazaad άρχισε να εκπαιδεύεται στο jazz τραγούδι, ακούγοντας παράλληλα από Aretha Franklin μέχρι Lata Mangeshkar και R.D. Burman.
Αργότερα απομακρύνθηκε για λίγο από το τραγούδι, νιώθοντας ότι η αγγλική γλώσσα και η δυτική μουσική εκπαίδευσή της δεν μπορούσαν να εκφράσουν πλήρως την ταυτότητά της. Στράφηκε στο πειραματικό θέατρο και στον χορό του Bollywood, προτού επιστρέψει στη μουσική μέσα από τη μελέτη της Hindustani κλασικής παράδοσης και των Hindi και Urdu. Η μετακίνησή της ανάμεσα στην Καλιφόρνια, τη Νέα Υόρκη και την Ινδία διαμόρφωσε έναν ήχο που κατοικεί συνειδητά ανάμεσα σε τόπους, γλώσσες και μουσικές παραδόσεις.
Η ίδια περιγράφει τη μουσική της ως ένα σύγχρονο κράμα folk-pop με έντονες νοτιοασιατικές μουσικές μνήμες.
Από το Qasr μέχρι σήμερα
Η Sheherazaad είχε κυκλοφορήσει ανεξάρτητα το Khwaabistan το 2020, ένα underground project που δεν είναι πλέον διαθέσιμο στις ψηφιακές πλατφόρμες. Η διεθνής παρουσία της εδραιώθηκε το 2024 με το EP Qasr, σε παραγωγή της βραβευμένης με Grammy, Arooj Aftab. Στα πέντε τραγούδια του, η δημιουργός εξερευνούσε τον εκτοπισμό, τη γλωσσική απώλεια, τις επινοημένες πατρίδες και την αίσθηση ότι ανήκεις ταυτόχρονα παντού και πουθενά.
Το επερχόμενο Khudgarzi -που στα Urdu σημαίνει «εγωισμός»- είναι εξ ολοκλήρου δική της παραγωγή και ηχογραφήθηκε μεταξύ Brooklyn, Λονδίνου και San Francisco Bay Area, με πρόσθετο υλικό από την Κωνσταντινούπολη, το Islamabad και το Trivandrum. Eνώ στις ηχογραφήσεις συμμετείχαν περισσότεροι από 30 μουσικοί, ανάμεσά τους οι Ria Modak, Sarathy Korwar, Jay Chakravorty, Shunya και Qasim Naqvi, καθώς και οι Irfana και Daatri Dadhich, σε επιπλέον φωνητικούς ρόλους.
Τα δέκα τραγούδια του album είναι κυρίως στα Urdu, με περάσματα στα αγγλικά και τα Tamil, η Sheherazaad μας ανοίγει την πόρτα σε έναν ολόκληρο κόσμο, σκοτεινό και ποιητικό, σαν μία παλιά ιστορίες που οι μουσώνες φέρνουν στο σήμερα.
Πηγή: avopolis.gr