Ερευνητές έκαναν ένα ασυνήθιστο πείραμα σε 122 fans.
Μια νέα έρευνα που πραγματοποιήθηκε στο Wacken Open Air διαπίστωσε αυξημένη αντοχή στον πόνο μεταξύ των θεατών του φεστιβάλ, ανοίγοντας μια ενδιαφέρουσα συζήτηση για τη σχέση της heavy metal με τα αρνητικά συναισθήματα.
Αν έχεις περάσει ώρες όρθιος μπροστά σε μια σκηνή, έχεις επιβιώσει από mosh pit και την επόμενη ημέρα είσαι πάλι εκεί για τον πρώτο ήχο της κιθάρας, ίσως η επιστήμη να έχει πλέον μια εξήγηση. Οι metalheads φαίνεται πως μπορούν να αντέξουν τον πόνο περισσότερο, τουλάχιστον σύμφωνα με μια νέα μελέτη που πραγματοποιήθηκε σε ένα από τα καταλληλότερα μέρη για να το εξετάσει κανείς: Το Wacken Open Air.
Οι ερευνητές Lydia Schneider και Thomas Fritz μελέτησαν 122 fans στο γερμανικό φεστιβάλ, θέλοντας να διαπιστώσουν αν η εμπειρία ενός metal event μπορεί να επηρεάσει τον τρόπο με τον οποίο το σώμα και ο εγκέφαλος διαχειρίζονται τον πόνο.
Το πείραμα ήταν αρκετά απλό και όχι ιδιαίτερα ευχάριστο. Οι συμμετέχοντες έπρεπε να βυθίσουν το χέρι τους σε παγωμένο νερό και να τα κρατήσουν εκεί όσο περισσότερο μπορούσαν, ενώ παράλληλα οι ερευνητές παρακολουθούσαν τον καρδιακό τους ρυθμό. Μια ομάδα εξετάστηκε πριν αρχίσουν οι συναυλίες και μια δεύτερη αφού είχε ήδη ζήσει την εμπειρία του φεστιβάλ.
Και κάπου εδώ βρίσκεται το ενδιαφέρον: οι άνθρωποι που είχαν ήδη περάσει χρόνο μέσα στο Wacken δεν αισθάνονταν τον πόνο λιγότερο έντονα ούτε τον θεωρούσαν λιγότερο δυσάρεστο. Κατάφερναν όμως να τον υπομένουν για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα. Η διαφορά έγινε στατιστικά σημαντική στην επιμέρους ανάλυση όταν οι ερευνητές αφαίρεσαν από το δείγμα όσους είχαν καταναλώσει μεγάλη ποσότητα αλκοόλ.
Η αρχική ιδέα της Schneider ξεκίνησε από τη σχέση μεταξύ θυμού και χρόνιου πόνου. Όπως εξηγεί η ίδια, γνωρίζουμε ότι ο καταπιεσμένος θυμός μπορεί να εντείνει την εμπειρία του πόνου. Έτσι, οι ερευνητές θέλησαν να δουν τι συμβαίνει όταν κάποιος βρίσκεται σε ένα μουσικό περιβάλλον που όχι μόνο δεν αποφεύγει συναισθήματα όπως ο θυμός, αλλά συχνά τα εκφράζει ανοιχτά.
Οι επιστήμονες δεν υποστηρίζουν ότι ένα άλμπουμ των Slayer είναι το νέο παυσίπονο. Τα ευρήματα δείχνουν περισσότερο προς την έννοια της ανθεκτικότητας: Ο πόνος εξακολουθεί να υπάρχει, αλλά ο άνθρωπος φαίνεται να μπορεί να τον διαχειριστεί καλύτερα. Οι ερευνητές εξετάζουν μάλιστα το ενδεχόμενο να παίζει ρόλο και η έντονη κοινωνική εμπειρία ενός φεστιβάλ.
Και εδώ βρίσκεται ίσως το πιο ενδιαφέρον κομμάτι της έρευνας. Η μουσική χρησιμοποιείται ήδη σε θεραπευτικά πλαίσια συνήθως με στόχο τη χαλάρωση. Ο Fritz επισημαίνει όμως ότι όταν κάποιος χρειάζεται να εκτονώσει θυμό, η χαλαρωτική μουσική δεν είναι απαραίτητα η μόνη επιλογή. Μια μουσική που εκφράζει αυτό ακριβώς το συναίσθημα μπορεί να αποδειχθεί εξίσου ενδιαφέρουσα ως εργαλείο διαχείρισής του.
Τα αποτελέσματα δεν σημαίνουν ότι όλοι οι fans της heavy metal έχουν κάποια κρυφή υπερδύναμη απέναντι στον πόνο. Πρόκειται για μια σχετικά μικρή επιτόπια μελέτη και οι ίδιοι οι ερευνητές παρουσιάζουν προσεκτικά τα συμπεράσματά τους. Δίνουν όμως ακόμη ένα ενδιαφέρον στοιχείο σε μια εικόνα που τα τελευταία χρόνια γίνεται όλο και πιο σύνθετη: Η επιθετική μουσική δεν σημαίνει απαραίτητα και επιθετική ή αρνητική συναισθηματική εμπειρία για εκείνον που την αγαπά. Προηγούμενη επιστημονική βιβλιογραφία έχει επίσης καταγράψει οφέλη για τους fans, από τη ρύθμιση της διάθεσης μέχρι την αίσθηση ταυτότητας και κοινότητας.
Και αν όλα αυτά χρειάζονται φυσικά περισσότερη έρευνα, υπάρχει κάτι αρκετά ταιριαστό στην εικόνα: 80.000 metalheads να χτυπιούνται κάτω από τη σκηνή στο Wacken και η επιστήμη να βρίσκεται κάπου ανάμεσά τους, προσπαθώντας να καταλάβει γιατί αντέχουν.
Πηγή: avopolis.gr