-Όταν η τόλμη ξεπερνά το γούστο.
-Morbidelli V8 και Bimota Mantra: Δύο διαφορετικές προσεγγίσεις, ίδιο αποτέλεσμα.
-MW K1, Moto 6.5 και Buell RR 1000: Μοντέλα που δεν έμοιαζαν με τίποτα άλλο.
-Gilera CX 125: Ήταν πολύ μπροστά από την εποχή της;
Όταν η τόλμη ξεπερνά το γούστο
Η ιστορία της μοτοσυκλέτας είναι γεμάτη μοντέλα που άφησαν εποχή χάρη στις επιδόσεις ή την τεχνολογία τους. Υπάρχουν όμως και εκείνα που προσπάθησαν να αλλάξουν τα δεδομένα μέσα από μια ριζοσπαστική σχεδίαση, μόνο που το αποτέλεσμα δεν άρεσε σχεδόν σε κανέναν. Παρά τις καινοτομίες τους, οι πωλήσεις δεν ακολούθησαν και αρκετά από αυτά τα μοντέλα κατέληξαν να αποτελούν συλλεκτικές ιδιορρυθμίες.
Ακολουθούν έξι χαρακτηριστικές μοτοσυκλέτες που απέδειξαν ότι η υπερβολική σχεδιαστική τόλμη μπορεί να κοστίσει ακριβά.
Morbidelli V8 και Bimota Mantra: Δύο διαφορετικές προσεγγίσεις, ίδιο αποτέλεσμα
Η Morbidelli V8 παρουσιάστηκε το 1992 ως ένα εντυπωσιακό πρωτότυπο σχεδιασμένο από την Pininfarina. Εφοδιαζόταν με έναν μοναδικό V8 κινητήρα 848 κ.εκ., όμως το τεράστιο κόστος παραγωγής και η ιδιαίτερα αμφιλεγόμενη εμφάνισή της δεν επέτρεψαν ποτέ τη μαζική παραγωγή. Σήμερα αποτελεί έκθεμα στο μουσείο της Morbidelli και περισσότερο εντυπωσιάζει ως τεχνολογικό επίτευγμα παρά ως σχεδιαστικό πρότυπο.
Εξίσου ιδιαίτερη ήταν και η Bimota Mantra, σχεδιασμένη από τον Sacha Lakic. Ήταν η πρώτη naked της εταιρείας, με γραμμές που δίχασαν το κοινό. Για πολλούς έμοιαζε με έναν παράξενο συνδυασμό adventure, motard και street μοτοσυκλέτας, γεγονός που δεν βοήθησε καθόλου την εμπορική της πορεία.
BMW K1, Moto 6.5 και Buell RR 1000: Μοντέλα που δεν έμοιαζαν με τίποτα άλλο
Η BMW K1 υπήρξε μία από τις πιο αεροδυναμικές μοτοσυκλέτες της εποχής της. Παρουσιάστηκε στα τέλη της δεκαετίας του ’80 με πλήρως καλυμμένο φέρινγκ και έντονες γεωμετρικές γραμμές, θυμίζοντας περισσότερο πρωταγωνιστή ιαπωνικού manga παρά γερμανική sport touring. Παρότι κατασκευάστηκαν σχεδόν 7.000 μονάδες, η εμφάνισή της παραμένει μέχρι σήμερα αντικείμενο συζήτησης.
Ακόμη πιο διαφορετική ήταν η Aprilia Moto 6.5, δημιουργία του διάσημου βιομηχανικού σχεδιαστή Philippe Starck. Το στρογγυλό πλαίσιο και οι ασυνήθιστες αναλογίες της δημιούργησαν μια μοτοσυκλέτα που ξεχώριζε αμέσως, χωρίς όμως να κερδίσει το αγοραστικό κοινό.
Στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού, η Buell RR 1000 Battletwin προσπάθησε να συνδυάσει αμερικανική φιλοσοφία με sport χαρακτήρα. Παρά τις θετικές κριτικές στις Η.Π.Α. η ιδιαίτερη αισθητική της δεν κατάφερε να αποκτήσει αντίστοιχη απήχηση στην ευρωπαϊκή αγορά.
Gilera CX 125: Ήταν πολύ μπροστά από την εποχή της;
Ανάμεσα σε όλες, ίσως η πιο ενδιαφέρουσα περίπτωση είναι η Gilera CX 125. Όταν παρουσιάστηκε το 1991, έμοιαζε περισσότερο με πρωτότυπο έκθεσης παρά με μοτοσυκλέτα παραγωγής. Διέθετε πλήρες αεροδυναμικό φέρινγκ, κλειστές ζάντες, μονόμπρατσο εμπρός σύστημα ανάρτησης και φλας ενσωματωμένα στους καθρέφτες, στοιχεία που ακόμη και σήμερα δείχνουν σύγχρονα.
Παρ’ όλα αυτά, οι νεαροί αναβάτες της εποχής δεν την αγκάλιασαν ποτέ και η παραγωγή της σταμάτησε λίγα χρόνια αργότερα. Σήμερα αρκετοί θεωρούν ότι δεν ήταν άσχημη, αλλά απλώς παρουσιάστηκε πολλά χρόνια πριν το κοινό είναι έτοιμο να αποδεχθεί μια τόσο διαφορετική σχεδίαση.
Η ιστορία έχει δείξει ότι η τεχνολογία από μόνη της δεν αρκεί για την επιτυχία μιας μοτοσυκλέτας. Όσο προηγμένο κι αν είναι ένα μοντέλο, η εμφάνιση παραμένει ένας από τους σημαντικότερους παράγοντες που επηρεάζουν την απόφαση του αγοραστή. Και τα έξι αυτά μοντέλα αποτελούν ίσως τις πιο χαρακτηριστικές αποδείξεις.
Πηγή: mototriti.gr