Η ευρωπαϊκή αυτοκινητοβιομηχανία βρίσκεται μπροστά σε μια αλλαγή που δεν αφορά μόνο την τεχνολογία, αλλά και το ίδιο της το μέγεθος.
Η μετάβαση στην ηλεκτροκίνηση, το υψηλό κόστος παραγωγής, η κατά τόπους περιορισμένη ζήτηση και η πίεση από τον κινεζικό ανταγωνισμό διαμορφώνουν ένα περιβάλλον στο οποίο οι κατασκευαστές δεν επανασχεδιάζουν μόνο τα προϊόντα τους, αλλά και το παραγωγικό τους αποτύπωμα.
Αφορμή για το σημείωμα στάθηκε η απόφαση της Stellantis να τερματίσει την παραγωγή αυτοκινήτων στο Poissy, ένα από τα ιστορικότερα εργοστάσια της γαλλικής αυτοκινητοβιομηχανίας. Αν δει κανείς προσεκτικά πίσω από τη φαινομενικά… αναίμακτη ανακοίνωση, η είδηση είναι ότι η ευρωπαϊκή βιομηχανία καλείται να προσαρμοστεί σε μια εποχή με συμπιεσμένα περιθώρια. Δεκαετίες επί δεκαετιών, η ισχύς της ευρωπαϊκής αυτοκινητοβιομηχανίας συνδεόταν με τον όγκο της παραγωγής της, τον αριθμό των εργοστασίων, τις θέσεις εργασίας και την εξαγωγική της δυναμική.
Σήμερα, αυτή η αλληλουχία γίνεται πιο σύνθετη. Η ενέργεια εξακολουθεί να επιβαρύνει το κόστος, η μετάβαση στα ηλεκτρικά οχήματα απαιτεί τεράστιες επενδύσεις και η αγορά δεν κινείται με την ταχύτητα που είχαν προεξοφλήσει αρκετοί κατασκευαστές και φορείς πολιτικής. Επιπλέον, φαρδύς-πλατύς στο κάδρο έχει τοποθετηθεί και ο διεθνής ανταγωνισμός, και δη ο κινεζικός, που εμφανίζεται ολοένα και πιο ισχυρός. Και το σημαντικότερο; Δεν αποτελεί πλέον μελλοντική απειλή, αλλά υπαρκτή κατάσταση.
Αυτά όλα πιέζουν τις ευρωπαϊκές εταιρείες να επενδύσουν σε νέα τεχνολογικά μοντέλα, περισώζοντας ταυτόχρονα τη βιωσιμότητά τους σε μια αγορά που πια δεν συγχωρεί καθυστερήσεις ή υψηλό κόστος.
Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, η μετάβαση στην ηλεκτροκίνηση αποδεικνύεται μια συνολική αναδιάταξη της βιομηχανικής αλυσίδας, από τις πρώτες ύλες και τις μπαταρίες έως τις δεξιότητες του προσωπικού και τη γεωγραφία της παραγωγής. Και όπως κάθε μεγάλη αναδιάταξη, έχει απώλειες.
Γι’ αυτό και η ευρωπαϊκή αυτοκινητοβιομηχανία μοιάζει να περνά σε μια πιο αμυντική φάση, καλούμενη να προσαρμοστεί σε μια νέα πραγματικότητα με μικρότερη ανοχή στο κόστος και χαμηλότερα περιθώρια λάθους. Σε αρκετές περιπτώσεις, αυτό μεταφράζεται σε περιορισμό παραγωγικής ικανότητας, σε αναθεώρηση επενδυτικών σχεδίων και σε δύσκολες αποφάσεις για το μέλλον εργοστασίων που μέχρι πρότινος θεωρούνταν σταθερά σημεία του ευρωπαϊκού χάρτη.
Και κάπως έτσι, πλάι στο ερώτημα «ποια αυτοκίνητα θα κατασκευάζει η Ευρώπη τα επόμενα χρόνια» πρέπει να αρχίσουμε να βάζουμε και το «με ποια βιομηχανική βάση», με ό,τι αυτό συνεπάγεται.
Πηγή: 4troxoi.gr