Η εβδομάδα που το Gazarte φέρνει τους Maruja στη σκηνή είναι η κατάλληλη στιγμή για να παρουσιάσουμε την μπάντα αυτή που ξεχωρίζει για την εκρηκτική της μίξη από post-punk ενέργεια, jazz αυτοσχεδιασμό και spoken word ένταση, τα καθηλωτικά live την ωμή και την τελετουργική σκηνική παρουσία.
Καρδιά, ψυχή, σύνδεση με τον άνθρωπο και την ιστορία, αλήθεια, βαθιά ανθρωπιά και πάθος τα βασικά συστατικά της μουσικής και της προσωπικότητας των μελών των Maruja. Αντανάκλαση του κόσμου, φυσική ενσάρκωση της ανθρωπότητας και της αντίδρασής της σε όλα τα θαύματα και τις φρίκες του κόσμου. Το χαρισματικό κουαρτέτο από το Manchester επιστρέφει στην Ελλάδα με μια δριμεία καταγγελία των συστημάτων, μια απάντηση σε πραγματικό χρόνο και μια ανένδοτη αντίδραση σε όσα συμβαίνουν στον κόσμο.
Λίγο πριν την τρίτη πολυαναμενόμενη εμφάνισή τους στην Αθήνα συγκεντρώνουμε τις πιο ενδιαφέρουσες πληροφορίες και σας προσκαλούμε να τους γνωρίσετε.
H ιστορία των Maruja
Μια φορά κι έναν καιρό δυο φίλοι σχολικοί από το Μάντσεστερ ο Harry Wilkinson (lead vocals, κιθάρα) και ο Matt Βuonaccorsi (μπάσο) αποφάσισαν να φτιάξουν ένα συγκρότημα. Το όνομά του το βρήκαν τυχαία σε μια ταμπέλα καταστήματος σε οικογενειακές διακοπές στην Ισπανία. ‘Αρχισαν να παίζουν ερωτικές μπαλάντες και stoner-rock μέχρι που το line-up συμπληρώθηκε με τον σαξοφωνίστα Joe Carroll και τον Jacob Hayes στα ντραμς, σημαντικές προσθήκες με τις οποίες η μπάντα έλαβε την τρέχουσα μορφή της. Ο κιθαρίστας Liam Laurence αποχώρησε λόγω “δημιουργικών διαφορών”. Οι Maruja αντιλήφθηκαν ότι έπρεπε να τα φέρουν όλα τούμπα, “κατέβασαν” ό,τι είχαν μέχρι εκείνη τη στιγμή “ανεβάσει” και ξεκίνησαν -ελλείψει οικονομικών πόρων- να κυκλοφορούν EP που συνδύαζαν το post-punk, την free jazz και το noise rock. Συγκεκριμένα το 2023 κυκλοφόρησαν το Knocknarea, το πρώτο τους EP με τη νέα σύνθεση. Αμέσως αναδείχθηκε το Νο.1 EP στο RateYourMusic. Η μουσική τους περιγράφηκε ως “άγρια, ασυμβίβαστη και συναρπαστική”. Λίγο πριν, το 2021, μια κλοπή του εξοπλισμού τους έφερε την απροσδόκητη βοήθεια του Louis Tomlinson, ο οποίος δώρισε £4.000 στο GoFundMe τους.
Παράλληλα με άλλες δουλειές στον ελάχιστο ελεύθερο χρόνο τους ηχογραφούσαν και κυκλοφορούσαν EP. Το Connla’s Well (2024) επιβεβαίωσε τη δυναμική τους. Ο Anthony Fantano το ανακήρυξε Νο.1 EP της χρονιάς. Παράλληλα, οι ζωντανές εμφανίσεις τους έγιναν θρύλος: έπαιξαν σε 24 χώρες, έκαναν ένα sold out live στο Underworld του Λονδίνου και εμφανίστηκαν στο Glastonbury. Στα τέλη του 2024 υπέγραψαν δισκογραφικό συμβόλαιο στη Music for Nations, τη θρυλική metal δισκογραφική των Tool και Porcupine Tree. Ακολούθησε το Tír na nÓg (Φεβρουάριος 2025), ένα πλήρως αυτοσχεδιαστικό EP που αποτύπωσε την ωμή, διαλογιστική τους ενέργεια.
Μετά από μακρινές περιοδείες σε Βόρεια Αμερική και συναυλίες σε Κίνα και Ιαπωνία, τον Σεπτέμβριο του 2025 ολοκλήρωσαν το πολυαναμενόμενο ντεμπούτο άλμπουμ τους, Pain to Power, το οποίο καθόλου δεν βιάστηκαν να κυκλοφορήσουν. Το άλμπουμ χαρακτηρίζεται από ορχηστρικές συνθέσεις που ξεπερνούν τα επτά λεπτά, έντονες jazz αποκλίσεις και τους πολιτικοποιημένους στίχους του Wilkinson για τον καπιταλισμό, τη γενοκτονία και την ελπίδα. Σήμερα, οι Maruja αποτελούν ένα φαινόμενο.
Ζουν κάθε στιγμή της σύγχρονης πραγματικότητας, δεν φοβούνται να εκφράζουν την απέχθεια τους για συστήματα και κυβερνήσεις, συμμετέχουν σε διεθνείς αγώνες και διαμαρτυρίες και ασπάζονται την άποψη της Nina Simone ότι “καθήκον του καλλιτέχνη είναι να αντικατοπτρίζει την εποχή του”.
Κινούνται ανάμεσα στην ομορφιά και την ποίηση, τη βία και την επιθετικότητα, το yin και το yang της ζωής.
Στην Ελλάδα το 2025 τους απολαύσαμε σε δύο καθηλωτικά live στο Temple και στο θέατρο του Λυκαβηττού, πριν τους TV On The Radio.
Αναφέρουν σύγχρονους jazz καλλιτέχνες όπως τον Kamasi Washington και τον Christian Scott Atunde Adjuah ως καθοριστικούς για την μουσική τους. Ηχογραφούν σε κινητό. Ανάμεσα στα jams, παίζουν ποδόσφαιρο και απολαμβάνουν συζητήσεις με χιούμορ. Αν χάσουν τον έλεγχο, απλώς ανταλλάζουν ματιές και τον ξαναβρίσκουν.
Τα jams τους κινούνται ανάμεσα στην έκρηξη και τον διαλογισμό. Οι ίδιοι αναφέρουν για κάποια κομμάτια τους ότι είναι “μακράν τα πιο παράξενα κομμάτια που έχουμε γράψει ποτέ, δεν μπορείς να πεις αν συνομιλείς με αγγέλους ή με πολεμικά γκόμπλιν”. Στην Ελλάδα θα επιστρέφουν για το καλό φαΐ, τον Λυκαβηττό και ίσως τον Ζαμπέτα.
Tα live των Maruja
Αν έχεις βρεθεί ήδη σε ένα από τα live τους, ξέρεις ότι στη σκηνή συνδυάζουν τη free jazz με το noise rock και τις rap ερμηνείες σε ένα απρόβλεπτο μουσικό χάος απόλυτα ελεγχόμενο. Ο σαξοφωνίστας Joe Carroll γοητεύει με την εκφραστικότητά του, ανά στιγμές εξαφανίζεται από τη σκηνή για να κάνει crowd surfing, ενώ παίζει σαξόφωνο.
Ανάμεσα στα γεμάτα οργή τραγούδια οργή για την αδικία και τη γενοκτονία, τα mosh pits και walls of death απλώνεται στο κοινό μια διαλογιστική σιωπή και αλληλεγγύη, η ελπίδα πάνω στην οποία το πλήθος ενώνεται σιωπηλά. Όπως λέει και ο frontman Harry Wilkinson: “Μπορεί να ακουγόμαστε επιθετικοί, αλλά το πραγματικό μας μήνυμα είναι η ειρήνη”. Το αποτέλεσμα είναι μια υπενθύμιση ότι “μαζί είμαστε μια κοινότητα, και υπάρχει δύναμη στο να στεκόμαστε ενωμένοι”.
Fun facts
• Το όνομα “Maruja” το βρήκαν τυχαία σε μια ταμπέλα παλιού, ετοιμόρροπου καταστήματος σε ένα απομακρυσμένο χωριό της Ισπανίας, όταν ο Harry ήταν 16 ετών. Δεν το προφέρουν “Μαρούχα”, όπως πολλοί θέλουν να πιστεύουν.
• Το 2021, τους έκλεψαν εξοπλισμό αξίας £6.000. Άνοιξαν GoFundMe και ο Louis Tomlinson (One Direction) έστειλε σιωπηλά £4.000. Ο Harry είπε: «Χωρίς αυτόν, μάλλον ακόμα θα προσπαθούσαμε να μαζέψουμε τα λεφτά». Ο Tomlinson δεν είχε καμία προηγούμενη σχέση μαζί τους.
• Ο Harry παράτησε τη σχολή μουσικής, ύστερα από αρνητική βαθμολόγηση, επειδή ήταν “ηγέτης του συγκροτήματος” και θεωρούσαν ότι δεν ταιριάζει στον ντράμερ.
• Κανένας τους δεν έχει μουσική εκπαίδευση. Ο Joe Carroll σπούδασε φιλοσοφία. Έμαθαν μουσική παίζοντας 20-30 ώρες την εβδομάδα για χρόνια. Επηρεάστηκαν πολύ από τη βρετανική τζαζ άνθιση (Shabaka Hutchings, Nubya Garcia).
• Οι φωτογραφίες στα πρώτα EP τους είναι του προπάππου του Joe, Ιρλανδού φωτογράφου. Ο Joe ανακάλυψε την καταγωγή του, όταν ο πατέρας του αρρώστησε και ήρθε πιο κοντά με τους παππούδες του. Γι’ αυτό συχνά έχουν ιρλανδικούς τίτλους (Knocknarea, Connla’s Well, Saoirse).
• Το EP Knocknarea (2023) αναδείχθηκε Νο.1 EP στο RateYourMusic, και το Connla’s Well το επανέλαβε το 2024. Ο Anthony Fantano τα συμπεριέλαβε στα top 3 EPs της χρονιάς.
• Οι ηχογραφήσεις τους είναι αποτέλεσμα αυτοσχεδιασμού σε “flow state”. Μερικά κομμάτια του “Pain to Power” χρειάστηκαν 2 ώρες, άλλα 2 χρόνια για να ολοκληρωθούν.
• Υπέγραψαν στην Music for Nations, τη δισκογραφική των Tool και Porcupine Tree, αρκετά ασυνήθιστο για ένα συγκρότημα με τζαζ επιρροές.
• Το ντεμπούτο τους Pain to Power (Σεπτέμβριος 2025) ανέβηκε στο Νο2 του UK Rock & Metal Albums Chart.
• Ο Harry Wilkinson και ο Matt Buonaccorsi γνωρίστηκαν στο Manchester College το 2014, όπου συνδέθηκαν μέσω της κοινής τους αντιπάθειας για το εκπαιδευτικό σύστημα. Δεν ήταν απλά μαθητές, ήταν ήδη «επαναστάτες» στο πνεύμα.
• Για πέντε ολόκληρα χρόνια, οι Maruja έπαιζαν χωρίς σαξόφωνο. Η είσοδος του Joe Carroll (2017-2018) ήταν που έδωσε τη χαρακτηριστική τζαζ διάσταση στον ήχο τους.
• Ο πρώτος ντράμερ του συγκροτήματος δεν ήταν αρκετά αφοσιωμένος, οπότε τον “απέλυσαν”. Τη θέση του πήρε ο Jacob Hayes (2018), ο οποίος είχε ανακαλύψει τυχαία το συγκρότημα παρακολουθώντας μια πρόβα. Όταν εντάχθηκε, η χημεία άλλαξε άρδην.
• Ο κιθαρίστας Liam Laurence αποχώρησε το 2019, περίπου έναν χρόνο μετά την ένταξη του Hayes, λόγω “δημιουργικών διαφορών”.
• Στα πρώτα τους χρόνια, οι Maruja ένιωθαν εντελώς απομονωμένοι στη σκηνή του Μάντσεστερ. Ο ντράμερ Jacob Hayes είπε ότι ζούσαν σε ένα κενό αέρος. Kανείς δεν τους καταλάβαινε και οι διοργανωτές τους θεωρούσαν “δύσκολο προϊόν”. Αυτή η απομόνωση όμως τους ανάγκασε να βασιστούν αποκλειστικά στις δικές τους ανακαλύψεις (Swans, Death Grips, Enola Gay).
• Δεν εμπνεύστηκαν μόνο από μπάντες. Η ηλεκτρονική σκηνή των raves στο Salford («The White Hotel») και στο Rusholme («Antwerp Mansion», κλειστό πλέον) διαμόρφωσε εξίσου τον ήχο τους.
• Το τραγούδι του Harry Wilkinson περιγράφεται συχνά ως “sprechgesang” (ομιλοτραγούδισμα), μια τεχνική ανάμεσα στην ομιλία και το τραγούδι, που θυμίζει rap ή προφορικό λόγο . Ο ίδιος έχει αναφέρει ως επιρροές του τους Tupac, Kendrick Lamar και Little Simz.
• Παρά την επιθετική μουσική τους, το πραγματικό μήνυμα των Maruja είναι η ειρήνη και η αγάπη. Ο Harry εξηγεί: «Μπορεί να ακουγόμαστε θυμωμένοι, αλλά αυτό που χρειαζόμαστε είναι να αγαπάμε περισσότερο».
Το “Zaytou” από το άλμπουμ Pain to Power είναι παλαιστινιακό. Πήρε το όνομά του από την αραβική λέξη για την ελιά, ένα σύμβολο ειρήνης και παλαιστινιακής κληρονομιάς.
Στην ερώτηση τι χρώμα είναι η μουσική τους απαντούν “ροζ”.
Πηγή: avopolis.gr