Μετά από αρκετά χρόνια κυριαρχίας της υβριδικής αρχιτεκτονικής, η Intel φαίνεται πως ετοιμάζει μια στρατηγική επιστροφή στις «ρίζες» της, σχεδιάζοντας οι μελλοντικοί της επεξεργαστές να έχουν μόνο έναν τύπο πυρήνων.
Αναλυτικότερα, σύμφωνα με πρόσφατες αγγελίες εργασίας που αναρτήθηκαν από την εταιρεία στο LinkedIn, ο τεχνολογικός κολοσσός ξεκίνησε να συγκροτεί την ομάδα “Unified Core”, η οποία θα αναλάβει την ανάπτυξη μιας νέας μικροαρχιτεκτονικής που θα αφήσει πίσω της τον διαχωρισμό σε ισχυρούς (P-Cores) και αποδοτικούς (E-Cores) πυρήνες. Αυτή η στροφή έρχεται να ανατρέψει τα δεδομένα που γνωρίσαμε από τη 12η γενιά “Alder Lake” και μετά, όπου η εταιρεία προσπαθούσε να ισορροπήσει την υψηλή απόδοση με την ενεργειακή οικονομία χρησιμοποιώντας δύο διαφορετικά είδη αρχιτεκτονικής στο ίδιο chip. Αντιθέτως, τα νέα chips θα έχουν πυρήνες μόνο ενός τύπου, απλοποιώντας την κατάσταση.
Για την ιστορία, η προσέγγιση των P και E-Cores απέδωσε καρπούς τα τελευταία χρόνια, επιτρέποντας στην Intel να διαχωρίσει τα προϊόντα της ανάλογα με τις ανάγκες των χρηστών. Στους οικιακούς υπολογιστές, οι E-Cores αναλάμβαναν τις διεργασίες παρασκηνίου, ενώ οι P-Cores επικεντρώνονταν σε απαιτητικές εφαρμογές και gaming, με τον Thread Director να συντονίζει την συνεργασία με το λειτουργικό σύστημα. Παράλληλα, στους Xeon servers, η Intel προσέφερε εξειδικευμένες λύσεις είτε με πολλούς αποδοτικούς πυρήνες για το cloud, είτε με πανίσχυρους πυρήνες για τεχνητή νοημοσύνη και υπολογιστικά συστήματα υψηλών επιδόσεων.
Ωστόσο δεν ήταν όλα ρόδινα, με αρκετές αντιδράσεις από την κοινότητα των gamers και όχι μόνο. Ειδικότερα, πολλοί χρήστες παραπονέθηκαν για έντονο stuttering και αστάθεια στο framerate, καθώς ο Thread Director και το λειτουργικό σύστημα συχνά έστελναν κρίσιμες διεργασίες στους «αδύναμους» E-Cores αντί για τους Performance cores. Αυτά τα θέματα με το task scheduling, σε συνδυασμό με προβλήματα συμβατότητας σε παλαιότερο λογισμικό και την αναγκαιότητα χρήσης των Windows 11 για τη σωστή διαχείριση των πόρων, οδήγησαν πολλούς ακόμη και στο να απενεργοποιούν εντελώς τους E-Cores μέσω του BIOS για να εξασφαλίζουν σταθερή απόδοση.
Η μετάβαση σε μια ενιαία αρχιτεκτονική λοιπόν, σημαίνει ότι η εταιρεία θα πρέπει πλέον να αναζητήσει νέους τρόπους για να διαφοροποιήσει τα μοντέλα της. Ενδεχομένως να δούμε CPUs με κάποια καινοτομία στη μνήμη cache (L2 και L3), όπως έκανε η AMD με τα X3D μοντέλα, ή ίσως κάποια άλλη τεχνολογία που θα επιτρέπει σε έναν κοινό πυρήνα να προσαρμόζεται αλλιώς στα διαφορετικά σενάρια χρήσης, χωρίς την ανάγκη της τωρινής υβριδικής δομής.
Αν και το χρονοδιάγραμμα παραμένει ασαφές, τέτοια μεγάλες αλλαγές αρχιτεκτονικής τυπικά απαιτούν χρόνια ανάπτυξης. Επομένως, εκτιμάται ότι η νέα αυτή γενιά θα κάνει την εμφάνισή της προς το τέλος της δεκαετίας, σηματοδοτώντας μια νέα εποχή ή μάλλον μια επιστροφή στην παράδοση για την Intel.
Πηγή: unboxholics.com