Το πείραμα του Stranger Things στις κινηματογραφικές αίθουσες οδήγησε σε ένα σαφές συμπέρασμα για τη βιομηχανία. Το φινάλε μιας σειράς που γεννήθηκε στο streaming μπορεί να λειτουργήσει ως αυθεντικό κινηματογραφικό γεγονός, όταν παρουσιάζεται ως συλλογική εμπειρία και όχι ως μια απλή on demand προβολή. Η μαζική προσέλευση θεατών επιβεβαίωσε με απόλυτη σιγουριά ότι το κοινό εξακολουθεί να αναζητά την αίσθηση του event ακόμη και όταν το ίδιο περιεχόμενο είναι διαθέσιμο στο σπίτι.
Για να μιλήσουμε καθαρά με αριθμούς, το φινάλε του Stranger Things προβλήθηκε σε περισσότερες από 620 κινηματογραφικές αίθουσες στις Η.Π.Α. με την AMC να συμμετέχει με 231 τοποθεσίες. Σε διάστημα δύο ημερών, πάνω από 753.000 θεατές πέρασαν τις πόρτες των αιθουσών, δημιουργώντας συνολικά έσοδα άνω των 25 εκατ. δολαρίων.

Ταυτόχρονα, το εγχείρημα απέδειξε ότι οι αίθουσες μπορούν να παραμείνουν κερδοφόρες χωρίς την παραδοσιακή έννοια του εισιτηρίου. Το μοντέλο των υποχρεωτικών vouchers για φαγητό και ποτό δημιούργησε σημαντικά έσοδα που έμειναν εξ ολοκλήρου στους κινηματογράφους.
Η συζήτηση που άνοιξε μετά το φινάλε του Stranger Things δεν αφορά απλώς τις αίθουσες, αλλά το χρονικό πλαίσιο μέσα στο οποίο ένα έργο περνά από τη μεγάλη οθόνη στις ψηφιακές πλατφόρμες. Η επιτυχία του εγχειρήματος έφερε ξανά στο προσκήνιο τη διαφωνία ανάμεσα στις εταιρείες streaming και τους κινηματογράφους, με τη Netflix να προκρίνει σύντομες περιόδους αποκλειστικότητας και τις αλυσίδες αιθουσών να ζητούν μεγαλύτερο χρονικό περιθώριο πριν από τη διαδικτυακή διάθεση.

Σε αυτό το πλαίσιο, το συγκεκριμένο event λειτούργησε ως πεδίο δοκιμής για εναλλακτικές μορφές διανομής και εμπορικής αξιοποίησης περιεχομένου. Χωρίς να ακολουθεί τα καθιερωμένα μοντέλα, ανέδειξε πρακτικές που ενδεχομένως συμβάλουν στη διατήρηση της συλλογικής εμπειρίας και στη βιωσιμότητα των κινηματογράφων.
Πηγή: unboxholics.com
